Het fijne aan het geven van sessies is dat het altijd kan, in iedere omstandigheid. Ook, zoals nu, als ik me helemaal gestoord voel vanwege mijn PMS. Als ik mezelf maar toe laat mezelf te zijn en niet te denken dat ik ineens een glimlach moet faken, als ie er niet is. (Maar de glimlach kómt toch altijd, omdat ik altijd weer vreugde voel bij het zien van de ander.)

Echt luisteren naar een ander betekent ook dat je leert luisteren naar jezelf in het gesprek. 
– Wat voel ik als de ander spreekt?
– Hoe raakt het mij? 
– Wanneer voel ik levendigheid en wanneer voel ik dat de ander afwezig is? En ik dus ineens wat afwezig raak?
In een gesprek mag ik een spiegel zijn voor de ander. Ik mag de echo zijn tussen de grote bergen die we zijn en weerkaatsen wat op de diepere laag gezegd wordt, maar niet uitgesproken wordt.

 

De coaches die mij het best geholpen hebben, waren de mensen die het meest ECHT waren. Die ook iets van hun persoonlijke leven deelden in een gesprek zodat ik kon denken: ik ben niet gek! En ik hoef niet anders te zijn dan dit!
Mensen die lieten weten wanneer ze zich geraakt voelden, die ook tranen in hun ogen kregen als ik geraakt was.

Zodat ik kon voelen: zucht. Ik mag me nu zo ellendig voelen. Ik mag dit. Ik mag dit. Ik mag dit.
En ik voel me minder alleen, want iemand zit samen met mij in mijn shit. 
Door de verminderde eenzaamheid en de toestemming van mijn pijn, loste de pijn daarna altijd een beetje op. Langzaam, hoe vast ik ook zat, kon ik bewegen in mezelf: ik kon met de toppen van mijn tenen bijvoorbeeld mijn verlangens aanraken, en met de toppen van mijn vingers, als ik echt naar voren heilde, een beetje vreugde aanraken. 
Als ik dat kon, op de momenten dat ik écht diep zat, dan was de sessie geslaagd.

Nu ik vaker als coach optreed dan als ‘cliënt’ (domme naam vind ik dat), ontdek ik steeds vaker dat ik precies dat mag doen waar ik zelf behoefte aan heb in het moment. Ik mag helemaal mezelf zijn en samensmelten met de ander. 
De mensen die op me afkomen geven me ook altijd precies dié onderwerpen die gelijk aan de mijne zijn.

 

Maar zodra ik me met iemand anders mag verbinden, komt mijn wijze deel naar boven die het innerlijk gaat stretchen met passende vragen. Mijn wijze deel onderzoekt wat er gebeurt, mijn wijze deel is nieuwsgierig naar het hele innerlijk leven dat er is; niet alleen de innerlijke wereld van pijn die in bezit genomen wordt. Mijn wijze deel is soms stout en zegt en vraagt de dingen die eigenlijk niet horen.
Zodat de ander (en ik!) met onze topjes van onze tenen en handen naar andere delen in onszelf kunnen reiken.

Vandaag heb ik weer een mooie sessie gehad. Ik heb mezelf meer kunnen aanvaarden voor wie ik nu ben in mijn pms. Ik heb mezelf gezien in mijn deel dat het heel spannend vind om naar de toekomst te kijken.

En weer ontdekte ik: ik hoef als coach niet groter en sterker te zijn, ik mag hier en nu beginnen met wie ik ben. En me van daaruit verbinden met de ander. 
Met alle lelijke dingen die ervaar, maar ook de schoonheid. Want die schoonheid is er al-tijd.
Als ik dat doe, komen ineens de inzichten, valt alles op z’n plek. Zowel bij ‘de cliënt’, als bij mij. 
Als ik echt naar mezelf luister en er echt voor mezelf ben in het gesprek, komt God altijd buurten.
Van God hoeven we niet perfect te zijn, in de imperfectie zit namelijk het goddelijke én wanneer we ons dan verbinden met de ander!

Ik ben blij met mijn werk!

Liefs,
Anne

De beelden zijn van de coachingsessie net. Ik neem alles op zodat je het later nog eens thuis kunt bekijken! Voor de ‘wat werd er toen ook alweer gezegd?’ momenten. (De ander staat er even niet op. PRIVACY!)

 

Zo’n bericht hier is inspirerend, maar hoe zou het zijn als je dit in je leven zou gaan toepassen?

Al eens van het Praktiseer je eigen wijsheid spel gehoord? In dit spel los je een probleem dat je op dit moment hebt, op door helemaal die pan uit te schrapen. Kijk bij inzichtspellen in de taakbalk Media.

Ook als je toevallig nu verliefd bent op een ander (omdat je al in een relatie zit) of iemand niet goed los kan laten, bestaat hier een inzichtspel voor waarmee je alles uit dat erin zit! (let that magic happen!) Kijk bij inzichtspellen in de taakbalk Media. Het ziek van verlangen spel. 

Veel mooie inzichten en speelplezier gewenst!

Gaan voor wat ik wil

Gaan voor wat ik wil

Iedere dag kijk ik ongeduldig uit mijn raam of mijn tulpen al groeien. En nee, dat is geen codetaal voor iets schunnigs. Ik plantte daadwerkelijk een paar bollen vorige herfst, langs het pad waar mijn coachees naar de voordeur wandelen. Ik stelde een koninklijk entree...

Lees meer
Wat kan ik toch een trutje zijn

Wat kan ik toch een trutje zijn

Gisteravond maakte ik ruzie met mijn liefje. Of hij met mij. Ik weet niet meer wie begon. Maar ik weet wel hoe het eindigde: hij lag op de bank voor zich uit te staren en kon geen woord meer zeggen. En ik, ik blééf maar praten. Praten, praten, praten, praten... Alleen...

Lees meer
Wanneer zelfhaat zijn intrede doet

Wanneer zelfhaat zijn intrede doet

Er zijn momenten in het leven waarin we een enorme stap mogen maken om onze eigen waarheid te volgen. Een stap die offers met zich meebrengt. Het offer van het grootste soort. Ik heb het niet over geld, of over spullen, of een valse zekerheid zoals het veranderen van...

Lees meer
Wat als vrouwen zouden blijven?

Wat als vrouwen zouden blijven?

In Oekraïne verlaten vrouwen en kinderen het land. Omdat het te gevaarlijk is, omdat geen mens zou willen blijven. Maar ik kan niet anders dan de afgelopen weken denken: what if all women would stay? De bovenstaande foto zegt voor mij wat ik daarmee bedoel. Deze foto...

Lees meer