Hoe belangrijk het is om naar je eigen dromen en verlangens te luisteren (persoonlijke blog)

Hoe belangrijk het is om naar je eigen dromen en verlangens te luisteren (persoonlijke blog)

Ik kijk naar eat pray love op Netflix. Ik heb deze film al honderd keer proberen te kijken, maar ik heb ‘m nog nooit afgekeken. Ik hou van Elizabeth Gilbert en Julia Roberts mag er ook wezen, maar op de een of andere manier kon de film nooit lang mijn aandacht houden. Behalve vanavond. Behalve dat ik nu 28 jaar ben, naar de 30 toe ga en niet gelukkig ben in het leven dat ik nu leid. 

Al de hele dag en eigenlijk al de hele week, kibbelen mijn vriend en ik met elkaar. Ik voel dat er, los van mijn eigen perikelen, ook van alles door hem heen gaat, maar hij stopt het weg. Hij is zwijgzaam op de manier zoals ik hem alleen aan het begin van onze relatie ken; ruim 9 jaar geleden.

Ik zie hoe Liz in de film worstelt met zichzelf en langzaam toegeeft dat het leven dat ze aan het leiden is niets voor haar is. Dat ze de dromen die ze voor zichzelf koesterde, weg had gestopt. Letterlijk. Al haar dromen zaten in een doos vol reisboeken en reisartikelen van plekken waar ze nog graag naar toe wil, maar steeds maar niet de stap neemt om ook daadwerkelijk te gaan. Want: echtgenoot, want: moet ik nu onderhand geen kinderen krijgen?, want: thuis is een fijn, veilig vangnet van familie en vrienden, want: wat moet ik daar dan?

Ik zie Julia Roberts die de schrijfster Elizabeth Gilbert speelt, maar tegelijkertijd zie ik mezelf. Ik zet de film op stop, leg de iPad weg en ga even plassen. In tijden van nood is plassen altijd een goed idee.
Ik kom de wc uit en ik zie mijn vriend op de bank liggen, hij was al die tijd een boek aan het lezen. Ik kondig aan dat ik iets wil zeggen. Hij legt na een paar regels verder lezen zijn boek weg (de regel is: niet stoppen in het midden van een zin) en kijkt me aan. Mijn woorden komen er maar moeilijk uit, nee wat zeg ik: ze komen er niet uit. Ik staar hem als een halve gare aan. Ik durf het niet te zeggen. “Ik ga iets groots zeggen,” begin ik. Gespannen kijkt hij me aan. Soms begon ik zo om te zeggen dat ik verliefd was op een ander, maar deze keer gaat het om iets anders. Of, misschien is wat ik wil zeggen wel precies hetzelfde. “We moeten eerlijk naar onszelf blijven. Dit, dit leven,” ik wijs om me heen, “hoe mooi ons huis ook is, dit is het niet. Dit is niet waar we beiden voor gemaakt zijn. Waarom we naar deze aarde gekomen zijn.” Ik durf in de we-vorm te spreken omdat mijn vriend net zo’n avonturier is als ik en net zo graag de hele wereld wil zien als ik. 
“We kunnen dit de rest van ons leven blijven doen, maar dan gaat de relatie sowieso uit.” Hij knikt, hij begrijpt waar ik het over heb.

We zijn een grote droom die we hebben aan het wegstoppen en als er niet meer naar een droom geluisterd wordt, ebt al het leven in jezelf en daarmee ook de liefde voor jezelf en een ander, weg.

 

 

“Vroeg of laat vraagt onze droom van ons om hem te volgen, we zijn allebei mensen die onszelf niet kunnen ontkennen, maar dan gaan we geloven dat we dat alleen in ons eentje kunnen doen omdat we al zo lang met de ander vast zaten in een leven dat we niet wilden leiden.” Hij knikt weer. Ik baal ervan dat ik degene moet zijn die deze belangrijke woorden uitspreekt, maar ik besluit niet mee te gaan in die stomme ego-gedachte. Mijn vriend doet andere dingen in onze relatie die ik niet zo goed kan. “Ik stel voor dat we beginnen met sparen om samen te gaan reizen. Dus niet dat we alweer (zoals afgelopen zomer) een reis in ons eentje maken, maar nu wel echt samen. En laten we dan opzoek gaan naar een plek waar we wel zouden willen wonen. Al is het maar voor een paar jaar. Je hebt me al meerdere keren verteld dat je dat nog eens wilt proberen in je leven. En… Ik weet dat jij niet met me naar Amerika wilt, maar dan wil ik graag als eerst naar Canada gaan. Met als eerste stop Novia Scotia omdat je daar van die prachtige ‘primitive art’ hebt, zoals van Maud Lewis.” Dit gesprek hebben we stiekem al een paar keer gevoerd, maar de toon die onder mijn woorden ligt wordt steeds serieuzer.

We praten nog even verder. Ook hij geeft toe dat hij de laatste tijd dacht aan het verbreken van de relatie omdat hij niet weet hoe hij zijn leven zo kan ombuigen dat het pad weer recht uit zijn hart, in plaats vanuit zijn hoofd, komt stromen. “Dus dat wat juist het allermooiste is in ons leven, wil je verbreken?” Ik zeg het spottend van schrik, maar ik herken maar al te goed zijn gedachte. Ik schrik ervan als hij het hardop zegt, maar ik weet hoe belangrijk de waarheid is om de liefde tussen ons weer aan te wakkeren. Door het onuitgesprokene lucht te geven, wordt die extreme, enge gedachte lichter.

“Afgelopen zomer, in Amerika, heb ik iedere dag gedacht: als ik hier dood zou gaan, zou ik het niet erg vinden. Want ik leef. Maar hier, hier zou ik het zo erg vinden, liefje…” De tranen wellen op in mijn ogen. “Want hier leef ik niet. Niet echt. Hier geef ik mijn werk álle ruimte, maar niet alles dat ik ook nog ben náást mijn werk. De natuur-Anne, de bergen-Anne, de dieren-Anne, de ik-heb-een-droom-voor-een-mooi-huisje-in-de-natuur-Anne, de ik-hou-van-de-Engelse-taal-Anne vraagt meer en meer om aandacht. Ik kan haar niet langer negeren. Ik wil meer dan de sporadische vakanties en reizen die we maken.” “Oké, maar wat moeten we dan? Wat nou als we daar iets vinden? Hoe gaan we daar geld verdienen? En kunnen we dan wel tickets naar huis toe kopen? En hoe vaak zien we onze familie?” Mijn ‘man’ is van de praktische kant en daar ben ik ook blij mee, maar hij stelt vragen die alleen in de toekomst leven, evenals de antwoorden. “Daar zijn we nog lang niet,“ antwoord ik, “wie weet willen we nog niet eens daar wonen of komen we wél altijd terug naar ons mooie huis in Nederland. Maar we moeten deze stap gaan nemen, deze grote stap in het zwarte gat weer, omdat het antwoord op de leegte in ons mag groeien. We mogen deze stappen zetten om kleine delen van het grotere antwoord te verzamelen.”

We gaan naar bed, maar ruim een uur lang kan ik niet slapen. Hij wil ook naar Canada, zegt hij, maar we zijn beiden bang. Natuurlijk zijn we bang. Ik leg mijn hand op mijn hart en op mijn buik en voel hoe het leven door me heen raast: angst, verdriet, maar ook nieuwsgierigheid en hoop. Wij kunnen dit. Nog voordat ik in slaap val denk ik: ik sta een nieuw, mooi leven toe, vol avontuur. Ik sta mezelf toe om de wereld te ontdekken. Ook als ik daar wat offers voor moet maken, zoals Elizabeth Gilbert in Eat Pray Love. Ik heb maar één leven en ik ben niet van plan om die NIET vol te stoppen met het verwezenlijken van de dromen die ik heb. Mijn reis naar Amerika waarin ik afgelopen zomer anderhalve maand alleen door het land reisde, was ook de beste keuze ooit. Mijn pelgrimstochten waren de beste keuze ooit. En nu zal ook deze reis heel bijzonder worden. Voor het eerst met mijn lief.

Welke droom heb jij voor jezelf die je wegstopt? Omdat het normale leven van alledag het overneemt? 
Herken je het dat je ruzie gaat maken met je partner als je jezelf niet meer hoort?

Het praktiseer je eigen wijsheid spel (dé manier om je eigen stem en verlangen weer te horen) is, naar verwachting, vanaf 17 december weer verkrijgbaar. Je kunt hem nu al in de pre-sale bestellen om een exemplaar te verzekeren. 

Ander nieuws: het boek Zinvol Rouwen komt naar verwachting op 20 februari uit tijdens de maand van de spiritualiteit. (Dan al? Ja!)

Hoe belangrijk het is om naar je eigen dromen en verlangens te luisteren (persoonlijke blog)

Ik kijk naar eat pray love op Netflix. Ik heb deze film al honderd keer proberen te kijken, maar ik heb ‘m nog nooit afgekeken. Ik hou van Elizabeth Gilbert en Julia Roberts mag er ook wezen, maar op de een of andere manier kon de film nooit lang mijn aandacht houden....

6 films met een echte kijk op de liefde en verlangen

Ik hou van film. Sinds jongs af aan keek ik naar alles dat Hollywood maakte en sinds mijn pubertijd keek ik met dezelfde fascinatie naar arthouse films. Ik hou het meest van films over de liefde en heb dan ook bijna iedere flauwe, Amerikaanse romcom film gezien die je...

“Ik heb het boek in één ruk uitgelezen!” Pre-boek launch feest Zinvol Rouwen

"Ik heb het boek in één ruk uitgelezen!" horen we na de groep proeflezers nu ook de tweede lichting van lezers zeggen die afgelopen zaterdag (17 november 2018) aanwezig waren op ons Zinvol Rouwen boekenfeest (komt in het voorjaar van 2019 uit). Zelfs op zondagochtend,...

De diepere betekenis van trauma

Trauma vindt niet plaats in onze levens om ons door tweeën te willen breken, om ons te 'verscheuren', om ons de leugen wijs te maken dat het leven niet magisch en vol liefde en vol heiligheid is. Trauma gebeurt om ons open te breken in meer levensbewuste en...

Ontdek je gave (leuke én diepgaande audio oefening)

Vraag jij je wel eens af hoe het kan dat anderen met zoveel bezieling hun werk doen? Dat ze zo overtuigd lijken te zijn van wat ze te geven hebben? Het kan enorm confronterend zijn om anderen in hun kracht te zien staan. Een beetje irritant zelfs (als je heel eerlijk...

Vertel me wat ik niet kan zien (video)

Vertel me wat ik niet kan zien Ik ben blind. Hartstikke blind. Stekeblind. Ik-zie-geen-hand-voor-ogen-blind.Ik zie niet hoe sterk ik ben, hoe mooi ik ben, hoeveel ik kan. Ik zie niet wat ik al gedaan heb en hoe succesvol ik ben.Ik zie niet hoe slim ik ben, hoe lief,...

Wil jij een kindje, maar lukt het niet? Leer luisteren naar je menstruele cyclus

Als je een kindje wilt, is er van alles waar je rekening mee moet houden. Is het huis groot genoeg voor een kindje? Hebben we genoeg geld om een veilig thuis voor het kindje te creëren? Hoe zorgen we ervoor dat het kindje komt? Zijn onze beiden lichamen vruchtbaar? Of...

Het beeld dat anderen over mij maken

“Er is een beeld dat anderen van me hebben. En als ik dat beeld zie, denk ik: dat ben ik niet. Niet echt. Als ik mijn ogen sluit en heel diep voel, zie ik mezelf heel anders. Daar houd ik me aan vast. En daar verbind ik me regelmatig mee,” zegt Lena Dunham (Girls) in...

How to get shit done

Als wij iets willen:iets maken, iets opzetten, een verbetering willen zien in een organisatie, een verbetering willen zien in ons eigen leven, een verbetering willen zien in onze relatie, het schrijven van een boek, ...dan is er niemand die datvóór ons kan doen,alleen...

We zijn de eersten (vrouw zijn in 2018) short read

"Wat nu als ik nooit een man vind?" Ilse schuift met haar voet een denkbeeldige lijn op de grond. Een donkere lijn met aan het eind een hoopje aarde verschijnt. We zitten dicht tegen mekaar aan, om elkaars lichaamswarmte, maar ook om de vriendschap die we samen...
6 films met een echte kijk op de liefde en verlangen

6 films met een echte kijk op de liefde en verlangen

Ik hou van film. Sinds jongs af aan keek ik naar alles dat Hollywood maakte en sinds mijn pubertijd keek ik met dezelfde fascinatie naar arthouse films. Ik hou het meest van films over de liefde en heb dan ook bijna iedere flauwe, Amerikaanse romcom film gezien die je je kan bedenken, alsook in de arthouse scene.

Al gauw kwam ik erachter dat mijn beeld van de liefde sterk bepaald is door de romantische hollywoodfilms waar ik mee ben opgegroeid en ik heb daarmee flink geworsteld in mijn leven.

Hollywood leerde mij dat als je verliefd wordt op een ander, je bij je geliefde weg moet gaan.
Hollywood leerde mij dat als je een tijd veel ruzie maakt me je lief, je de relatie moet verbreken want Prince Charming staat op de hoek van de straat op je te wachten.
Hollywood leerde mij dat een perfecte man bestaat. Eentje die álles in huis heeft.

Maar het leven leerde mij het tegenovergestelde:

Als ik verliefd word op een ander, hoef ik niet weg te gaan bij mijn huidige partner. De verliefdheid op de ander bevat een prachtige boodschap van de ziel waar ik naar mag luisteren. (Zie de coachingdag die ik aanbied voor vrouwen die verlangen naar een ander.)
Als ik veel ruzie maak, betekent dit dat ik niet goed naar mezelf aan het luisteren ben en al mijn pijn op de ander projecteer.
Het leven leerde mij dat niemand perfect is, maar wel bijna. 

De romantische films die al jaren gemaakt worden zijn meer gebaseerd op het idee van een sprookje, dan op de realiteit. Ik hou ongelooflijk veel van romantische films én ook zeker van het type sprookje ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’, maar ik ben blij dat de onderstaande 6 films gemaakt zijn zodat ik mezelf in de liefde beter kon begrijpen en mijn keuzes die ik maakte in de liefde, op de realiteit mocht baseren in plaats van op een fictief ideaalbeeld. 

In de 6 films die je hieronder ziet (in willekeurige volgorde) wordt er ruimte gemaakt voor een meedogenloze eerlijkheid, ongewenste verlangens naar een andere man, de pijn van een relatie die verbroken wordt en het genot van het ervaren van de ware liefde. En dat liefde ongekende krachten heeft die door verschillende generaties wordt doorgegeven. 

Deze 6 films helpen mij in mijn leven om mijn eigen moeilijke gevoelens te accepteren.

En sorry dames, maar ik heb The Notebook er niét tussen staan? WHUAAAAT? Laat het me uitleggen: omdat het einde van het verhaal het waarheidsgehalte naar beneden haalt. Alhoewel ook ik toen keihard(!) heb zitten huilen. Natuurlijk. Wie niet?

Nee sorry Ryan, maar je komt er niet tussen. 

Mocht je één van deze films nog niet gezien hebben, dan wens ik je veel kijkplezier. Ze zijn stuk voor stuk  waardevol om naar te kijken en ze hebben mijn leven verrijkt. Hopelijk mogen ze dit ook voor jou in je leven betekenen. 

6 films met een echte kijk op de liefde

en verlangen:

Bridges of madison county – 1995 (Clint Eastwood) Meryl Streep, Clint Eastwood

Na de dood van Francesca Johnson (Meryl Streep) vinden haar kinderen haar dagboek en lezen hoe ze een zomer in haar leven dwaas verliefd werd op een National Geographic fotograaf (Clint Eastwood) die voor een opdracht in haar dorp moet zijn. De man van Francesca is met de kinderen een week weg en ze laat langzaam haar verlangen naar deze mooie man toe. 
De film raakt me omdat ik zelf met regelmaat verlang naar andere mannen en zulke mooie ontmoetingen heb, maar dit deel in mezelf moeilijk vind om volledig te accepteren. Het is iedere keer weer spannend als het gebeurt. Meryl Streep speelt op een prachtige wijze hoe moeilijk het is om jezelf een ander leven te gunnen, maar om vast te zitten in het leven dat je voor jezelf hebt gecreëerd. Ook staat de film voor een andere tijd waarin verlangen naar een ander een nog groter taboe is dan nu. Waar mensen nu eerder van elkaar scheiden, was dat toen uit den boze. Ik raad de film aan iedereen aan die af en toe verlangt naar een ander. 

 

La vie d’Adele – 2013 (Abdellatif Kechiche) Adèle Exarchopoulos, Léa Seydoux

Ik weet niet goed wat ik over deze mooie, rauwe film kan zeggen, behalve dat ik wéér tranen in mijn ogen krijg als ik eraan terugdenk. Drie uur lang reis je mee met het leven van Adèle (zo heet ze ook in de film) en haar liefdesleven. Ze ervaart haar eerste liefde, ze twijfelt, ze maakt ruzie, ze huilt, ze huilt, ze huilt, ze bouwt een nieuw leven op. Dit is misschien wel één van de mooiste liefdesfilms ooit gemaakt, als je het mij vraagt. En dan wil ik niet in discussie gaan over of die seks scenes wel overtuigend zijn. Mij maakt het geen ene moer uit. Iemand die een eerste liefde zo sterk in beeld heeft gebracht, mag van mij best een foutje maken. (Tenminste, dat zeggen ze. Ik heb nog nooit seks met een vrouw gehad dus ik zou het niet weten.)

Life itself – 2018 (Dan Fogelman) Oscar Isaac, Olivia Wilde, Annette Bening (en zoveel meer) 

Deze film draait nu in de bioscoop. Als je hem nog wil zien, lees dan niet deze beschrijving!

De film laat op een duidelijke wijze zien hoe trauma’s in de familielijn (zoals een groot ongeluk, bijvoorbeeld) worden herbeleefd door volgende generaties om het trauma in liefde te helen. Het wordt net zo lang doorgegeven tot de disbalans geheeld is.
In Life itself volg je een familie in een tijdsbestek van ongeveer 50 jaar en je ontdekt dat de mensen die op je pad komen, er niet voor niets zijn. We zijn allemaal met elkaar verbonden. Ik maak een diepe buiging voor de maker van deze film omdat het heel helder het systemisch werk in beeld brengt. De film brengt je in contact met een diepere waarheid over de liefde en het leven. 

Under the Tuscan sun – 2013 (Audrey Wells) Diane Lane 

Misschien de zoetste film die hier nu tussenstaat, ik beken. Maar wow, wat een mooie film over een vrouw die achter haar dromen aangaat en ontdekt dat ze álles krijgt wat ze voor zichzelf gewenst heeft. Maar, op een iets andere wijze dan gedacht… De film herinnert mij aan het feit dat het leven je alles wil geven, maar op zijn eigen voorwaarden; met de essentie waar je naar verlangt, maar in de vorm die het leven voor jou bedenkt. 
De vraag die bij deze film hoort is: wat heb je nu in je leven dat erg waardevol is, wat je altijd al gewild had, maar dat er iets anders uitziet dan je had gedacht?

Take this Waltz – 2011 (Sarah Polley)  Michelle Williams, Seth Rogen, Sarah Silverman 

Shit, ik weet nog hoe ik in de bioscoop zat en hoe Michelle Williams gezicht ineens veranderde in mijn gezicht. Ik moest een paar keer met mijn ogen knipperen om niet helemaal gek te worden. Ik hou van Michelle Williams. Ze is grappig, slim, sterk en vooral ECHT. In deze film heeft ze een perfecte langdurige relatie, maar wordt ze verliefd op haar creatieve buurman. Oeps. In de tijd dat ik deze film voor het eerst keek was ik ook net zo verliefd als Michelle Williams in deze film, op een creatieve jongen die een paar huizen verder kwam wonen. Oeps. 
Deze film staat, net als Bridges of madison county, voor verlangen naar iemand anders en je langzaam overgeven aan dat grote gevoel waar zoveel taboe op ligt. Een bridges of madison county anno 2011, waarin vrouwen andere keuzes voor zichzelf kunnen maken, maar dezelfde innerlijke strijd ervaren.

Blue Valentine – 2010 (Derek Cianfrance)  Ryan Gosling and Michelle Williams

Ik wil niet. Ik wil niet over deze film praten. Ik heb hem in de kast staan, maar ik durf er zelf niet eens naar te kijken. Deze film gaat over verliefd worden en de grote pijn van uit elkaar gaan. Pf… Meer ga ik er niet over zeggen. Auw, auw, auw, auw. Wat een fucking echte film. Uiteraard weer met Michelle Williams. (Duh.)

De lelijke liefde weer mooi maken

Lieve jij, de liefde kan ons behoorlijk gek maken. Misschien heb je je eigen dromen en doelen in het leven die je wilt bereiken, maar leidt/lijdt de liefde je de hele tijd af. Ik heb verschillende methodes ontwikkelt waarmee ik je kan helpen meer inzicht te krijgen in het beter begrijpen waarom het niet lekker loopt in de liefde op dit moment en waardoor je de liefde weer kunt laten stromen. Hierna kan je weer aan de slag in het verwezenlijken van jouw doelen. Kijk bij het aanbod om te zien hoe ik je kan helpen. Verlangen naar een ander, de minnares zijn, of juist de bedrogene, twijfelen of je wel bij je man of partner wil blijven, niets is mij vreemd. Je bent welkom.

How to get shit done

Als wij iets willen:iets maken, iets opzetten, een verbetering willen zien in een organisatie, een verbetering willen zien in ons eigen leven, een verbetering willen zien in onze relatie, het schrijven van een boek, ...dan is er niemand die datvóór ons kan doen,alleen...

Ontdek je gave – audio oefening

Vraag jij je wel eens af hoe het kan dat anderen met zoveel bezieling hun werk doen? Dat ze zo overtuigd lijken te zijn van wat ze te geven hebben?

Ook jij wil shinen, natuurlijk. Ook jij wil je plek innemen in deze wereld. Ook jij wil alles geven voor een zinvol leven. Toch? 
Het kan zijn dat je allang weet wat je wilt of een goed idee ervan hebt. 
In dat geval: good for you. 

Maar mocht dat niet zo zijn of mocht je geïnteresseerd zijn naar verdieping in jouw gave, dan heb ik iets voor jou gemaakt om erachter te komen wat jouw unieke gave is. Voor slechts €6,99 ga je samen met mijn stem in je oren 32 minuten lang 10 inzichtvragen beantwoorden die jou inzicht geven in waar jouw kracht ligt.
En aan het eind van deze oefening weet jij wat jouw unieke gave is. Het is een speelse, lichte oefening die verrassend veel diepgang geeft.

Is dat nou niet cool? 
Vind ik wel! Ik heb het met veel plezier voor jou gemaakt!

Je vindt de audio oefening in mijn webwinkel onder de naam: ‘ontdek je gave’. Of klik op de gele button. 

“Ik heb het boek in één ruk uitgelezen!” Pre-boek launch feest Zinvol Rouwen

“Ik heb het boek in één ruk uitgelezen!” Pre-boek launch feest Zinvol Rouwen

“Ik heb het boek in één ruk uitgelezen!” horen we na de groep proeflezers nu ook de tweede lichting van lezers zeggen die afgelopen zaterdag (17 november 2018) aanwezig waren op ons Zinvol Rouwen boekenfeest (komt in het voorjaar van 2019 uit). 
Zelfs op zondagochtend, de volgende dag, ontvingen we het volgende bericht van iemand die het boek niet kon neerleggen en binnen 12 uur(!) alles gelezen had: “Kitty jouw boek is zo vanuit het hart geschreven. Ik heb het nu net uit, en ik ga ga het vaker lezen. Het raakt mijn moederhart zeer diep.” (We weten niet hoé ze dit gedaan heeft, want het boek telt meer dan 250 pagina’s!)

Mijn moeder; Kitty Vromen, en ik kunnen het bijna niet geloven dat het boek tot nu toe zulke positieve reacties krijgt. We hebben ruim anderhalf jaar intensief samen aan dit boek gewerkt om het bijzondere verhaal van mijn moeder die haar zoon verloor, prettig leesbaar op papier te zetten.

Het boek Zinvol Rouwen:
Zinvol Rouwen gaat over mijn moeders ervaring hoe het voor haar was om haar zoon Robin op 31-jarige leeftijd te verliezen aan een hersentumor. Je leest in het boek hoe ze op een bijzondere wijze afscheid neemt van haar zoon en hoe ze daarna op een bewuste, onderzoekende manier haar rouw instapt. Mijn moeder noem ik soms wel eens voor de grap mijn ‘guru mama’; omdat zij mij leerde dat ons innerlijk leven niets is om van weg te lopen, maar juist met veel nieuwsgierigheid onderzocht mag worden. Hoe lelijk, eng en pijnlijk sommige gedachten en emoties ook kunnen zijn, in iedere pijn ligt de belofte om de liefde in jezelf op haar puurst te ervaren.
En zo is ook mijn moeder omgegaan met haar rouw: voor geen enkele gedachte of nare emotie is ze uit de weg gegaan. Ze is een groot onderzoek gestart naar haar eigen rouw en álles wat ze daarin tegenkwam. De relatie met mijn vader die niet meer goed liep, haar werk dat niet meer ‘paste’, de rauwe rouw: de confrontatie met de gedachte ‘hij komt nóóit meer terug’, met de gedachte ‘het was zijn tijd nog niet om te gaan’ en haar verlangen om een nieuw contact te leggen met haar zoon, maar een enorme twijfel tegenkomen of ‘dat wat ze eerder allemaal geloofde’, wel écht waar is.

Zinvol Rouwen is een autobiografische roman die inzicht geeft in hoe rouw een opening kan zijn naar wie je werkelijk bent. Rouw wordt vaak alleen nog maar als negatief gezien, maar zoals mijn moeder ook weer afgelopen zaterdag zei: “ik ervaar mijn rouw als een groot cadeau. Ik heb al zoveel moois mogen ontvangen, dankzij de dood van mijn zoon.” Nou, ahum, mutti, dat is nogal een statement dat je daar maakt. Maar om eerlijk te zijn moet ik als dochter ook zeggen dat ik dankzij de dood van mijn broer heel veel moois heb mogen ervaren…

Over het schrijfproces tussen mijn moeder en mij
Ik schreef als co-writer mee aan dit boek. Anderhalf jaar lang hebben we dagelijks gebeld, mooie gesprekken gevoerd, zijn we samen tot grote inzichten gekomen, hebben we hoofdstukken herschreven, weggegooid, opnieuw ontdekt en natuurlijk hebben we ook genoeg ruzie gemaakt. Want om echt goed werk neer te zetten, mag je meedogenloos eerlijk zijn. En dat waren we. Want we hadden maar één doel voor ogen: dit boek is het allerbelangrijkste. Dit boek moet goed worden!

(En stel je dan een moeder en dochter voor die sowieso altijd al genoeg triggers hebben om snel in de pijn te komen!) En dat is volgens ons en de eerste lichting lezers gelukt, zo is ook onze relatie er alleen maar beter op geworden.

Afgelopen zaterdag stonden we voor een groep van ongeveer 50 man op onze pre-launch boekenfeest ons verhaal te delen, met mooie muziek af en toe, lekkere hapjes en prachtige, eerlijke, rauwe vragen van de mensen uit het publiek.
Zoals: “Wat doe je met de angst om meer verliezen te lijden? Want ik blijf dat tegenkomen!” Het antwoord vind je in het boek, maar zal je concreet krijgen als je ons eens ziet of hoort spreken. Dit zijn namelijk de ‘diepere’ vragen die het mooist beantwoord worden ín het moment. En het heeft meer zorg en aandacht nodig dan alleen deze woorden op een beeldscherm. 

Het was geweldig om dit samen met mijn moeder te mogen doen en om onze kracht: Kitty is van het diepe voelen en ik ben van het concrete samenvatten en nadenken om de kern eruit te halen, nu niet alleen aan het boek te besteden of aan onze vele telefoongesprekken, maar ook met andere mensen. Dat wat we al jaren samen als vanzelf doen, mag nu voor een groter publiek zijn. 

Vanaf nu zal het promoten van het boek starten. Daarvoor werken we samen met Het Boekenschap dat ons zal begeleiden met het schrijven van persberichten en het maken van een mooi promotieplan. We geven namelijk het boek uit in eigen beheer, maar dit willen we wél op een professionele wijze doen. We willen dat het boek zo veel als mogelijk mensen bereikt!

Had je verwacht dat het boek vanaf vandaag te koop zou zijn? Dan ben je niet de enige… In het filmpje onderaan de pagina laten we aan je weten waarom we gekozen hebben voor een iets andere aanpak. 

In 2019 komt ook dood, poop, boob uit: mijn novelle over hoe het was om mijn broer te zien sterven in een hospice. Waar mijn moeders verhaal een echte ‘hero’s journey’ is; waarin obstakels worden overwonnen en werkelijk succes gevierd wordt in het opdoen van grote levenslessen, is mijn verhaal eerder een ‘misfits journey’; waarin de schoonheid van het falen van de mens centraal staat. Dit boek zal binnenkort ontvangen worden door de proeflezers en is dus nog in een iets later stadium van geboren worden.

We zijn opzoek naar ambassadeurs
We zijn opzoek naar mensen die ons een platform willen geven om over het boek te vertellen. Interviews, kranten, blogssites, vloggers, tijdschriften, radio, álles. Om een totaal andere wijze van rouwen te kunnen laten zien, waarin rouw niet alleen als iets negatiefs beschouwd hoeft te worden, maar ook als iets zinvols en moois ervaren kan worden. Dit gaat natuurlijk niet vanzelf, maar daar vertellen we graag meer over. Heb je een goede ervaring met Kitty of met mij en wil je meewerken om dit boek tot een hoger plan te tillen? En weet jij hoe jij jouw steentje hieraan bij kunt dragen? Neem dan contact met mij op: anne@zinvolrouwen.nl

De daadwerkelijke lanceringsdatum van het boek maken we binnenkort bekend, maar je kunt rekenen op voorjaar 2019.

Volg de facebookpagina en de instagram van het boek Zinvol Rouwen door op de icoontjes te klikken.

De diepere betekenis van trauma

De diepere betekenis van trauma

Trauma vindt niet plaats in onze levens om ons door tweeën te willen breken, om ons te ‘verscheuren’, om ons de leugen wijs te maken dat het leven niet magisch en vol liefde en vol heiligheid is. Trauma gebeurt om ons open te breken in meer levensbewuste en liefdevolle wezens. Om de slapende ziel wakker te kussen.

Trauma opent de deur voor nieuwe (of oude) gaves die aan het wachten zijn om door ons gebruikt te worden. Om de wereld een betere plek te maken, dankzij alles wat we leerden door de traumatische gebeurtenis. Trauma is er om onze ware natuur te tonen. Vroeg ervaren trauma is er om ons talenten te geven zodat we de wereld kunnen dienen op onze eigen manier. Trauma dat later plaatsvindt, nodigt ons uit om een nieuw leven te beginnen, om een huwelijk aan te gaan met het woordje ‘hoop’, om vast te houden aan die ijdele hoop dat dit leven helemaal de moeite waard is om geleefd te worden en dat de voorgaande traumatische gebeurtenis heeft weggegooid wat ons eigenlijk, toch al niet helemaal diende, noch de wereld, zoals: luiheid, het ongeloof in onszelf, een gesloten hart, de slachtofferrol spelen en ons verstoppen voor onze levens.

Na trauma mogen we aan onze hoop werken dat het leven Go(o)d is. We mogen werken aan de verbinding die we hebben met de grootste levens- en liefdeskracht in onszelf. We doen dit niet alleen om te overleven, maar om ons weer levendig te kúnnen voelen.

 

Nadat ik één van mijn broers zag sterven voor mijn zesentwintigjarige, jonge ogen, dacht ik dat de dood lelijk was, verrot, gemeen, een lul de behanger eerste klas. Ik dacht dat ik nooit meer oprecht hardop zou kunnen lachen, in de overgave die ik gewend was, of zelfs zou kunnen glimlachen. Ik dacht dat ik me voor altijd schuldig zou gaan voelen omdat ik wél nog leefde, en hij niet. Ik begrijp er nog steeds ballen van, wat daar nou precies gebeurde, en ik voel me nog steeds schuldig af en toe, maar ik weet wel dat de enige manier om ERUIT te komen, is om mijn aandacht te richten op al het goede dat uit trauma komt: op ‘the Go(o)d’.

Ik kan mijn aandacht richten op al het slechte, op de pijn, op het ‘niet kunnen begrijpen’, maar er is zoveel goeds dat uit zijn dood is voortgekomen… Door dit ook erkenning te geven, naast de pijn, ben ik niet geen bitch naar mijn broer, maar zorg ik ervoor ‘dat hij niet voor niets gestorven is’. (Een zin uit het boek Zinvol Rouwen.)

 

Aankomende zaterdag zal Zinvol Rouwen, het boek dat mijn moeder en ik schreven, gelanceerd worden en ja, in de tussentijd ben ik ook het schrijfproces van mijn eigen boek aan het afronden. Als hij niet dood was gegaan, had ik nog wat jaren gewacht en geklungeld met het schrijven van een boek. Als hij niet dood was gegaan, waren mijn moeder en ik nooit sámen gaan schrijven. (We werken zelfs aan een tweede boek op dit moment!) Ik zou niet naar de Verenigde Staten zijn gegaan afgelopen zomer, ik zou niet zoveel geleerd hebben over hoe belangrijk eerlijk zijn is om me te kunnen verbinden op een dieper niveau met mezelf, én een ander mens. Ik zou niet…
 
Ik geloof dat de dapperen onder ons, bereid zijn om ‘dankjewel’ te zeggen tegen trauma.
 
– Dit fragment is gebaseerd op alles dat ik geleerd heb door mee te schrijven aan het boek ‘Zinvol Rouwen’ en om op een bewuste wijze met mijn eigen rouw om te gaan. Zinvol Rouwen komt aankomende maandag 19 november uit. Het is te bestellen via mijn webwinkel of via www.zinvolrouwen.nl (zie winkel). Wil jij op een bewuste wijze jouw eigen rouw onderzoeken? Kijk dan zeker op mijn moeders website. Ze biedt geweldige retraites aan en ik vind haar boodschap ongelooflijk mooi en waardevol.
 

Reactie op deze tekst van een lezer (Maria) die heel mooi ook de andere kant belicht van het verhaal en waar ik zeker niet aan voorbij wil gaan:

 “Oeh, ik vind het heel erg dapper dat je dit deelt. Zo voel ik het ook. Er zit voor mijn gevoel heel veel boosheid en bescherming rondom trauma, omdat dit de mens in zijn diepste kwetsbaarheid raakt. Zo van: kom er niet aan, dit is persoonlijk en eigen, daar kan je als buitenstaander (die dit niet ervaart) niets over zeggen. Hoe kan je nou zeggen dat dít wat mij overkomt en wat zo intens is, bedoeld is om mij verder te helpen?
En dat je dit over trauma in het algemeen kan zeggen? Ja, ik zie het ook zo, dat het ontzettend dapper is om dan juist op een gegeven moment de boodschap voor jouw (nieuwe) kijk op je leven in te willen zien en ermee te werken. Omgaan met wat er al gaande weg in je leven op je pad komt, wijst naar mijn idee altijd terug naar het hervinden van eigen kracht. Om je leven op jouw manier te gaan vormen en beleven.”

 
 

Het beeld dat anderen over mij maken

“Er is een beeld dat anderen van me hebben. En als ik dat beeld zie, denk ik: dat ben ik niet. Niet echt. Als ik mijn ogen sluit en heel diep voel, zie ik mezelf heel anders. Daar houd ik me aan vast. En daar verbind ik me regelmatig mee,” zegt Lena Dunham (Girls) in...

How to get shit done

Als wij iets willen:iets maken, iets opzetten, een verbetering willen zien in een organisatie, een verbetering willen zien in ons eigen leven, een verbetering willen zien in onze relatie, het schrijven van een boek, ...dan is er niemand die datvóór ons kan doen,alleen...

Ontdek je gave (leuke én diepgaande audio oefening)

Ontdek je gave (leuke én diepgaande audio oefening)

Vraag jij je wel eens af hoe het kan dat anderen met zoveel bezieling hun werk doen? Dat ze zo overtuigd lijken te zijn van wat ze te geven hebben?
 

Het kan enorm confronterend zijn om anderen in hun kracht te zien staan. Een beetje irritant zelfs (als je heel eerlijk bent ;)). Of misschien benijd je de ander alleen en zou je zo graag willen zien hoe jij ervoor-kan-gaan-met-die-banaan in het leven. 


Shine like a diamo… banana

Ook jij wil shinen, natuurlijk. Ook jij wil je plek innemen in deze wereld. Ook jij wil alles geven voor een zinvol leven. Toch? 
Het kan zijn dat je allang weet wat je wilt of een goed idee ervan hebt. 
In dat geval: good for you. 

Maar mocht dat niet zo zijn of mocht je geïnteresseerd zijn naar verdieping in jouw gave, dan heb ik iets voor jou gemaakt om erachter te komen wat jouw unieke gave is. Voor slechts €6,99 ga je samen met mijn stem in je oren 32 minuten lang 10 inzichtvragen beantwoorden die jou inzicht geven in waar jouw kracht ligt.
En aan het eind van deze oefening weet jij wat jouw unieke gave is. Het is een speelse, lichte oefening die verrassend veel diepgang geeft.

Je gave is dat wat jij hebt te geven aan de wereld. Het is een kostbare, scheppende energie die in je leeft
en die altijd weer opzoek is naar nieuwe vormen
om cadeautjes aan de wereld te creëren.
Dit kan dus iedere dag(!) anders zijn,
maar als je wéét wat jouw gave is,
kan iedere dag bijzonder worden.

Iedereen heeft een andere gave.
Het is niet gek als jij niet weet wat jouw gave is, het is niet iets dat we op school geleerd krijgen. Maar met mijn oefening kan je er gemakkelijk achter komen. 

Je vindt de audio oefening in mijn webwinkel onder de naam: ‘ontdek je gave’. Of klik op de gele button. 

Deze super spirituele hart-foto is gemaakt in Connecticut, Amerika (2018) toen ik even heel blij was met mijn keuze om naar Amerika te gaan en in de laatste weken direct met mijn gave aan het werk te gaan. Iedere dag zoekt een gave naar nieuwe uitingsvormen, maar in deze laatste weken heb ik non-stop geschreven aan mijn eigen boek. (Waar ik nog mee bezig ben, trouwens. Maar Zinvol Rouwen, het boek dat ik met mijn moeder schreef komt op 17 november uit en is vanaf 19 november te koop!) Ik was intens, ZIELSgelukkig. Dit gun ik iedereen. Als je je gave weet, wordt het leven toch echt wel een stuk leuker en gemakkelijker.

  

“The most regretful people on earth are those who felt the call to creative work, who felt their own creative power restive and uprising, and gave to it neither power nor time.” 

– Mary Oliver, uit Upstream (Essays)

How to get shit done

Als wij iets willen:iets maken, iets opzetten, een verbetering willen zien in een organisatie, een verbetering willen zien in ons eigen leven, een verbetering willen zien in onze relatie, het schrijven van een boek, ...dan is er niemand die datvóór ons kan doen,alleen...