Van veel mensen in mijn praktijk hoor ik dat als ze verliefd zijn geworden op een ander, ze merken dat ze ineens niet meer van hun partner houden.

Ineens roept de kleinste aanraking van onze partner weerzin op. Al gauw komen we er ineens achter hoe trouw we zijn aan het niet willen teleurstellen van de ander, en daarom soms maar gewoon die ene kus geven of seks met de ander hebben, terwijl we het eigenlijk niet willen.

De vragen die dan naar boven komen, luiden: hoe lang doe ik dit eigenlijk al? Hoe vaak heb ik eigenlijk seks tegen mijn wil in gehad? Of zelfs bij het beantwoorden van een knuffel, heb ik dit vaker uit automatisme gedaan terwijl ik dit niet zo voelde?

De sensor in ons die onze grenzen aangeeft, is ineens hooggevoelig en luidt bij het allerkleinste al een luchtalarm. Dit kan enorm schrikken zijn. Als je ineens een nee-gevoel hebt naar je eigen geliefde, boezemt dat altijd weer angst in. Om meerdere redenen. Maar ik denk dat de voornaamste reden is dat we allemaal geleerd krijgen, dat je zulke gevoelens niet in de liefde zou mogen ervaren. Al gauw creëert de mind pijnlijke gedachten als: het is echt niet oké als ik geen seks meer wil met mijn geliefde. Dan is er toch iets mis? Dan houd ik toch echt niet meer van hem/haar/hen? Of: als ik zelfs gruwel van een hand op mijn schouder, dan is het tijd om mijn spullen te pakken, toch?

Ik wil graag tegen deze overtuigingen ingaan door te zeggen: in de liefde, zijn álle vormen van leven mogelijk.

Met uiteraard de grens wanneer het emotioneel of fysiek geweld is. In de liefde hoeft het niet zo te zijn dat je je altijd aangetrokken voelt tot je eigen partner. Je mag ook de ander heel erg irritant vinden en zelfs ‘walgelijk’ vinden op momenten in je leven. Ook dit zou, wat mij betreft, thuis mogen horen in een liefdesrelatie. Het zijn slechts onschuldige emoties die ons op iets willen wijzen.

Niets is voor altijd. Wat nu gevoeld wordt, kan zomaar over een dag weer anders zijn. (Of langer.) Ik merk persoonlijk door ‘nare emoties’ meer te accepteren, ik vrijer word in de liefde. Zo maken al jaren mijn geliefde en ik ruimte voor het uitspreken van de zin: “Ik hou eigenlijk helemaal nu niet van je”. Het hardop uitspreken bevrijdt ons enorm als we het tegenkomen. En met die bevrijding, die toestemming, komt altijd weer liefde in ons geval.

Liefde is als eb en vloed. Het is een constante beweging van toenemen en afnemen.

Wat nu als we er meer zo naar kijken en dit oké is?

Mens-zijn en het leven in het algemeen, is zo ongelooflijk complex. Er is nog zoveel wat we niet kunnen begrijpen of doorgronden. Evenals de stroming van liefde.

We kunnen onmogelijk van onszelf en van onze relatie verwachten dat de zon altijd schijnt. We kunnen zelfs in een liefdesrelatie in een ijstijd terecht komen. Of, een of andere metaforische meteoriet inslag krijgen en daarna met de verliezen moeten dealen samen, waarna, na een lange tijd, nieuwe kiemen van liefde zullen groeien.

Ondersteuning vinden op internet is altijd spannend. Welke woorden raken precies dat aan waardoor jij weer van binnen rust voelt? Of brengen de woorden meer onrust en stress?

Het lezen van blogs of het luisteren van podcasts (luister naar mijn podcast Deeper, please!) helpt, maar het helpt ook om net een trede dieper in jezelf te gaan door jezelf een online cursus te gunnen en een langere tijd aan jouw thema te werken. Raakt mijn stem je? Wil je even tegen me aanleunen? Dat mag en kan. In persoonlijke begeleiding of hét online studiepakket van Ziek van verlangen.

Wat er door jou heen komt is groots. En dat verdient ook alle zorg en aandacht. Wees niet bang, het is een stuk minder eng dan je denkt. Met alle liefde laat ik je zien hoe. Met 8 jaar een eigen praktijk waarin ik honderden mensen heb begeleid in hun verlangen, en mijn eigen vallen en opstaan, deel ik met jou wat verlangen in jouw mooie leven komt doen.

Verliefd op een collega

Verliefd op een collega

Van alle mensen die vanaf 2016 in mijn praktijk komen, komt ongeveer 60% met een belangrijke vraag over het verlangen naar een dierbare collega. In mijn nieuwste podcastaflevering vertel ik over wat ik leerde over het diepere verhaal achter het verlangen naar iemand...

Omgaan met paniek

Omgaan met paniek

Ze praat snel. Ik hoor de paniek in haar stem via de speaker van mijn telefoon die op luidspreker staat. Met mijn ogen gesloten leun ik achterover in mijn stoel terwijl ik naar haar spraakwaterval luister. Ik ben opgehouden dingen te noteren in mijn notitieboekje....

De grootsheid in jou

De grootsheid in jou

Hoezeer we ook met onszelf in de knoop kunnen zitten Hoe lelijk we naar onszelf kunnen praten  Hoezeer we de hoop op een goede toekomst ook opgegeven kunnen hebben en totaal geen perspectief meer zien Hoe donker het innerlijk nu kan zijn op momenten Hoe fel het...

Eenzaamheid vermomt zich in vele jasjes

Eenzaamheid vermomt zich in vele jasjes

artwork van Brian Kershisnik Met hangende schouders staar ik naar het door mij eerder volgekladde papiertje met alle dingen die ik van mezelf nog moet doen. Ik heb nog twee weken, denk ik bij mezelf, voordat de coachingspraktijk weer opengaat. Voor die tijd moet het...

Als mensen niet doen wat je wilt dat ze doen

Als mensen niet doen wat je wilt dat ze doen

Met een zwaar gemoed slenter ik door de stad. Ik had het voornemen om in de bibliotheek door tijdschriften te bladeren waarin ik zou kunnen staan met het werk dat ik doe. Ik weet niet of je ooit die advertentie gezien hebt voor de cursus: ‘How to be a magazine...

Gaan voor wat ik wil

Gaan voor wat ik wil

Iedere dag kijk ik ongeduldig uit mijn raam of mijn tulpen al groeien. En nee, dat is geen codetaal voor iets schunnigs. Ik plantte daadwerkelijk een paar bollen vorige herfst, langs het pad waar mijn coachees naar de voordeur wandelen. Ik stelde een koninklijk entree...

Jezelf dragen

Jezelf dragen

Waarom het zo eng is weet ik niet. Maar ik doe er soms uren, en laten we eerlijk zijn: ik doe er soms dagen over voordat ik ga zitten, mijn lichtblauwe moleskine dagboek met vlekken erbij pak en ga schrijven.   Ik begin altijd hetzelfde: ik schrijf de datum op, zet...

Het riskeren van vreugde

Het riskeren van vreugde

We hebben allemaal een wond van binnen die eens in de zoveel tijd flink begint te etteren. (Excuses voor het beeld.) Twijfel je of jij dit hebt? Dan wil ik aan je vragen: wanneer was de laatste keer dat jij iets te fel reageerde op een geliefde of een collega? (Ik...