Deze spirituele wetten zijn we nu massaal aan het beoefenen: 
Als we ons innerlijk leven durven aan te kijken, dan verandert onze omgeving. Deze denkwijze ken je misschien wel en heb je misschien ook als waarheid meerdere malen ervaren. 
Dat wanneer je, bijvoorbeeld in een relatie, joúw pijn toe-eigent en niet meer afschuift naar de ander, de ander als vanzelf ineens gaat doen waar je altijd al naar verlangde. 
Of dat er ineens een bijzondere ontmoeting plaatsvindt waar je helemaal van ondersteboven bent omdat het precies het antwoord geeft op een vraag die je al een lange tijd bij je droeg.

Dat alles energie is en we hier zelf invloed op hebben, heb ook ik meerdere malen ervaren. Ik maakte er zelfs een inzichtspel over om dit proces zelf makkelijk te doorlopen: het Praktiseer je Eigen Wijsheid spel. Hierin onderzoek je je eigen pijn en verdriet en leer je vanuit je eigen sterke kern gezonde stappen te nemen voor je leven.

 

Allemaal leuk en aardig, maar…
Er komen deze maand verschillende situaties op mijn pad die mij een andere kant van het leven laten zien die we niet uit het oog mogen verliezen. Ik wil graag iets over één situatie vertellen:

Vorige week ben ik zwaar belachelijk gemaakt op internet door iemand die meent een kunstenaar te zijn en de spirituele scene op de hak neemt. Het heeft me ongelooflijk veel pijn gedaan. Ik ben voor ‘oplichter’ uitgemaakt en dat ik een ‘amateuristische kijk’ op het leven heb. Belangrijk om te weten: deze persoon is nooit klant bij mij geweest, maar heeft iets tegen mensen die hun eigen opgedane levenslessen met anderen delen en zag mij als een gemakkelijk doelwit.
Ook gaf een andere jongeman als reactie op mijn foto: “strop erom”. Ik ben hier erg van geschrokken.

 

 

Energetisch gezien wist ik dat de timing van deze gebeurtenis uitstekend was. Een jaar lang heb ik mij teruggetrokken om aan het boek van mijn moeder en mij te schrijven en om aan mijn nieuwe website te werken, en nu het boek en de website bijna af zijn en ik langzaam naar buiten aan het treden ben, komt dit. In het creatieproces is het normaal dat er flinke beren op de weg kunnen ontstaan als er iets nieuws geboren wilt worden. Al mijn angsten die al in mij zaten, worden uiterlijk gemanifesteerd om te doorleven. (Stof uit het online programma Leren Scheppen.)

DIEPE SHIT.
RIGHT?

Deze internettrol was in het leven geroepen om mij dichter tot de waarheid van mijn hart te brengen. Om aan de overtuigingen te werken die vóór mijn verlangens liggen. Ik kreeg dus een pijnlijk cadeautje van het universum.

 

Nadat dit gebeurde, stelde ik mezelf enkele vragen:
Welke diepe pijn werd aangeraakt? 

Welke angst werd gemanifesteerd?
En welk verlangen ligt daar achter?

 

Antwoord: ik vind het heel spannend om met het boek van mijn moeder en mij naar buiten te treden en volledig ja te zeggen tegen het spirituele deel in mij. Om te gaan staan voor dat wat niet te bewijzen valt volgens de wetenschap en nog door de meerderheid als zweverig en onzin gezien wordt. Om te gaan staan voor een andere kijk op rouwen die tot nu toe gedaan wordt.
En om met mijn nieuwe website mezelf officieel als spiritueel levenscoach en leraar neer te zetten. Nogmaals: om helemaal te gaan staan voor míjn kijk op het leven.

In mijn hart weet ik dat dit een beroep is dat ik mag beoefenen en dat dit boek echt geschreven mag worden, maar tegelijkertijd ben ik ook poepiebang. Ik ben bang dat mensen me niet serieus nemen en dat ze me een nepperd vinden. Ik ben bang dat mensen het boek niet goed vinden. 
Pff… En dit kreeg ik dan ook vol in mijn gezicht geworpen.

Auw.
Auw.
Auw.

NADAT DIT GEBEURDE, HAD IK TWEE KEUZES
– Of ik liet het helemaal gaan en keek enkel en alleen naar wat het innerlijk met mij deed. De enige echte strijd die te strijden valt in het leven is de weg naar binnen durven maken en daar de demonen aan te kijken die aan mijn hartje knabbelen.
Mijn omgeving zal volgen. Of…
– Of ik ging naar binnen én ik trad (na een paar dagen wachten tot de emotionele storm voorbij was) naar buiten met de vraag: wat wil ík? Wil ik iets er tegen doen?

Ja.

Dit laatste heb ik gedaan.

Vanuit de aarde gezien:
ik mág hier iets tegen doen. Ik mag ‘terugvechten’. 
Het spirituele deel in mij gelooft soms dat ik dit niet mag doen, omdat het energetische werk al voldoende is. Maar mijn menselijke deel gelooft in een samenwerking van beiden: eerst naar het hart gaan en vanuit daar stappen ondernemen. Zodat de stappen zuiver en redelijk zijn.

Mijn stappen:
1. Eerst heb ik gevraagd of de internettrol het bericht wilt verwijderen. Dit heeft hij gelijk gedaan. 
2. Daarna heb ik geshockeerd voor me uit zitten staren en me enorm ellendig gevoeld. In dagen die voorbij gingen kwam ik er steeds meer achter waarom het zoveel pijn deed.
3. Daarnaaaa heb ik advies ingewonnen van mijn familie en mijn liefje. Eén broer verwees me naar stap 5, maar zei dat ik stap 4 niet mocht doen, haha.
4. Op het moment dat ik voelde dat ik kalmer was, heb ik de jongen die ‘strop erom’ schreef aangesproken en daar een kort, maar goed gesprek mee kunnen voeren. (Mijn broer was bang dat hier alleen maar meer herrie van kwam, maar het is goed afgelopen.) 
5. En ik heb op dezelfde dag een instantie benaderd die, geloof ik, verbonden is met de internettrol. De instantie heeft met nadruk gezegd dat ze erg blij zijn dat ik hen hierop heb geattendeerd en hebben beloofd het onderzoek te starten.

Los van al die spirituele wetten, bestaat er ook een wereld om ons heen die om de juiste acties vraagt. Met beide benen op de grond. Om te gaan staan voor wat juist gedrag is en wat niet en om samen te werken met de middelen die al gecreëerd zijn op aarde. Zoals een instantie, zoals het voeren van een redelijk gesprek, zoals het opzoeken van de regelwetgeving wat strafbaar is bij internet trolgedrag en wat niet. We hoeven namelijk als spiri-wezens niet alles te pikken. We hoeven onszelf niet op te sluiten in de weg naar binnen, maar we mogen met hernieuwde kracht naar buiten treden.

Welke vragen of rottigheden kom jij nu tegen in je leven? 
En hoe kan jij hier op een voelende, aardse wijze mee omgaan?
Misschien helpen de vragen halverwege de tekst je om naar binnen te gaan. De stappen naar buiten zullen vanzelf volgen.

Liefs,
Anne

Meer inspiratie lezen? Misschien zit er iets tussen waar je net een vraag over had: 

Shit, ik bevroor helemaal (geïllustreerde tekst & audio)

Shit, ik bevroor helemaal (geïllustreerde tekst & audio)

Deze blog is afkomstig van mijn digitale liefdesbrieven. Meld je hier aan om ze direct in je inbox te ontvangen, om de tijd op social media te verminderen en met aandacht en rust naar binnen te kunnen keren. Wil je naast meelezen, ook meeluisteren met deze brief?...

Lees meer
Wanneer de liefde breekt

Wanneer de liefde breekt

We zitten op de bank. De bank die onze Poes aan de randen al kapot heeft gekrabd en waarvan ik de rafels om de zoveel tijd wegknip. Mijn partner en ik zijn stil, want er is niets meer te zeggen. De afgelopen dagen is er een grote, onderliggende pijn naar boven gerezen...

Lees meer
Onze benedenwereld spreekt (tekst+luistermeditatie)

Onze benedenwereld spreekt (tekst+luistermeditatie)

In deze (crisis)tijd wordt helder hoe zeer we gehecht zijn aan onze gedachtenwereld, maar hoe onze benedenwereld: onze diepere lagen, naar boven wil rijzen. Luister mee met deze luistermeditatie waarin ik een tekst voorlees die ik speciaal voor jou schreef.  ...

Lees meer
Podcast en video: De diepere betekenis van lijden

Podcast en video: De diepere betekenis van lijden

Waarom lijden we eigenlijk?Ik heb gemerkt dat zodra het lijden toeslaat, we een onbekend gebied betreden. Waar niets meer zeker is en alles ongemakkelijk en pijnlijk aanvoelt. Waarin iets in ons openscheurt omdat het bijna niet meer te verdragen is. De verscheuring...

Lees meer
Wat is humaan?

Wat is humaan?

Het volgende deel ik niet omdat ik het er niet mee eens ben met wat er nu gebeurd en de maatregelen die getroffen worden. Ik voel niet het verlangen om in discussie te gaan over 'wel 1,5m afstand of niet', ik wil alleen een onderbuikgevoel laten spreken in dit...

Lees meer
Wat is de dood?

Wat is de dood?

Het is in de namiddag en ik loop langs de sloot in de boerenvelden waar maar weinig mensen komen. Dit is mijn kerk. Hier hoef ik even helemaal niet met andere mensen bezig te zijn, hier hoef ik zelfs niet met mezelf bezig te zijn. Hier Luister ik naar wat allemaal om...

Lees meer