In een vorige blog vertelde ik al iets over hoe er de laatste tijd allerlei conflicten verschijnen en hoe ik erachter kwam dat dit te maken had met het feit dat mijn innerlijke intentie niet helder was. 

Een intentie: Wat vind ik belangrijk? Wat wil ik bereiken? Wat ik wil ervaren met anderen? Hoe zorg ik goed voor mezelf?

Ieder probleem dat op mijn pad kwam, was een uitnodiging om mijn intentie helderder te krijgen.

 

Problemen zijn de gevolgen van een niet heldere afstemming met wie je werkelijk bent en wat je wilt bereiken. Als je goed naar ze leert luisteren, helpen ze je om ‘je game te step uppen’ – to step up your game: om te gaan staan voor je werkelijk bent. Om niet langer mee te gaan met de bullshit, dat flauwe gedoe, de drama, het gezeur, maar om op te komen voor wat voor jou belangrijk is.

Maar nadat ik dat beseft had, kwam ik nog steeds niet in beweging merkte ik. Niet in beweging komen, is voor mij een teken dat ik nog steeds niet de innerlijke waarheid gevonden heb. Ik kwam erachter dat ik mezelf de schuld van alles wat er gebeurde. Wat ben ik toch een domme troela. Ik doe het mezelf allemaal aan. Ik had toch beter moeten weten?

Vooral op werkgebied was ik niet blij met mijn werk als coach: dat wat ik ten diepste van binnen voel dat ik kan doen met de ander, kwam steeds wat flauwtjes naar voren. Of de structuur die ik bracht had gebreken waardoor ik mezelf in de penarie bracht. Ik schaamde me diep. Hoe lang ben ik nu al met coaching bezig? Bijna 6 jaar!

Ik gaf mezelf er de hele dag van op de kop. 

Tot op 24 juli een aflevering van super soul sessions online kwam met Oprah Winfrey herself die spreekt over haar ervaringen met mensen die fouten maken en de fouten die zij zelf ooit maakte.

Radicale skinheads die in the oprah winfrey show ooit riepen dat ze gekleurde mensen maar apen vonden, maar die jaren later, na in een bijna geheel zwarte gevangenis gezeten te hebben, hun haat wisten te vervangen door menselijkheid, liefde, broederschap. Voorbij alle ideeën die ze ooit hadden over verschillende huidskleuren.
Ze sprak met een vrouw die genoodzaakt haar lichaam moest verkopen en hoe dit bijna haar dood werd.

Het is een diep menselijk half uurtje vol bekentenissen, schaamte, verdriet en uiteindelijk… hoop en de zoektocht naar absolute zelfvergeving en zelfliefde. 

Om je hierbij te helpen, herhaalt Oprah als mantra steeds de zin:
If you know better, do better. Waarmee ze de geweldige Maya Angelou citeert.

En: “YOU ARE NOT THE MISTAKES YOU MAKE.”

Vooral die laatste zin. Het brengt me weer aan het huilen terwijl ik dit schrijf. Omdat het me zo oplucht..! Omdat het me weer onschuldig maakt…

Onschuldig: klaar om me weer mee te laten nemen door de liefde in het leven. 

Als je dit heel goed beseft: je bent niét de fouten die je maakt… Dan komt er de nieuwsgierigheid naar wat je nog meer bent buíten die suffe fouten. En dan voel je als het goed is wat ik nu ook voel: moed om in de toekomst beter te doen.

Beter doen: keuzes maken die meer in één lijn liggen met wat je ten diepste van binnen voelt waartoe je in staat bent. 

Misschien kan je niet meer alle fouten die je gemaakt hebt recht zetten bij de mensen bij wie je ze gemaakt hebt. 

Maar laat het dan zijn bij alle andere mensen die het vermogen hebben om jou niet te identificeren met die fouten. Mensen die ook opzoek zijn naar de meest ware jij en je hierin willen ondersteunen. 

Heel binnenkort(!) zal de eerste aflevering van de podcast DEEPER, PLEASE online staan. Dé podcast om net een trede dieper in jezelf te gaan. In ‘Deeper, please’ spreek ik alleen of samen met anderen over leren leven vanuit de diepere lagen van ons bewustzijn.

De eerste aflevering gaat over hoe je weer oprecht in beweging kunt komen als een crisis toeslaat.

Houd de website, social media en de digitale brieven in de gaten wanneer de eerste aflevering online staat. 

Warme groet,
Anne

 

De grootsheid in jou

De grootsheid in jou

Hoezeer we ook met onszelf in de knoop kunnen zitten Hoe lelijk we naar onszelf kunnen praten  Hoezeer we de hoop op een goede toekomst ook opgegeven kunnen hebben en totaal geen perspectief meer zien Hoe donker het innerlijk nu kan zijn op momenten Hoe fel het...

Eenzaamheid vermomt zich in vele jasjes

Eenzaamheid vermomt zich in vele jasjes

artwork van Brian Kershisnik Met hangende schouders staar ik naar het door mij eerder volgekladde papiertje met alle dingen die ik van mezelf nog moet doen. Ik heb nog twee weken, denk ik bij mezelf, voordat de coachingspraktijk weer opengaat. Voor die tijd moet het...

Als mensen niet doen wat je wilt dat ze doen

Als mensen niet doen wat je wilt dat ze doen

Met een zwaar gemoed slenter ik door de stad. Ik had het voornemen om in de bibliotheek door tijdschriften te bladeren waarin ik zou kunnen staan met het werk dat ik doe. Ik weet niet of je ooit die advertentie gezien hebt voor de cursus: ‘How to be a magazine...

Gaan voor wat ik wil

Gaan voor wat ik wil

Iedere dag kijk ik ongeduldig uit mijn raam of mijn tulpen al groeien. En nee, dat is geen codetaal voor iets schunnigs. Ik plantte daadwerkelijk een paar bollen vorige herfst, langs het pad waar mijn coachees naar de voordeur wandelen. Ik stelde een koninklijk entree...

Jezelf dragen

Jezelf dragen

Waarom het zo eng is weet ik niet. Maar ik doe er soms uren, en laten we eerlijk zijn: ik doe er soms dagen over voordat ik ga zitten, mijn lichtblauwe moleskine dagboek met vlekken erbij pak en ga schrijven.   Ik begin altijd hetzelfde: ik schrijf de datum op, zet...