Thierry Baudet. Ik vind het best een charismatische man en ik stel me zo voor, dat als hij mijn hand zou kussen, een giechel uit mijn buik zou ontsnappen. Zijn befaamde opmerking: “vrouwen zijn altijd links, maar als ze dan een man tegenkomen die rechts is, zeggen ze; ja, daar heb je ook wel gelijk in”, laat me net zo hard lachen. Zijn portretten, zijn pseudo-intelligente opmerkingen, het prachtige toneelspel; mijn hart jubelt.

En ook: ik vind het een kwal, ik ben bang voor hem, ik vind niet dat hij vorige week zoveel stemmen had moeten krijgen. Ik ben diep, intens verdrietig dat er zoveel mensen in Nederland zijn die op hem stemden. Terwijl ik dit typ, kan ik zo weer in huilen uitbarsten. Hoe kan het dat Nederland zo ver verwijderd is geraakt van een gezonde denkgeest en een gezonde verhouding tot de emotionele binnenwereld? Waar en wanneer zijn we zo bang geworden voor wat er in ons leeft en een man zoals Thierry vrij spel heeft om ons te manipuleren?

Beide meningen leven in mij. Vorige week woensdag, resulteerde dit tot het stemmen op de Partij voor de dieren. Alweer. Omdat ik van mening ben dat door middel van het contact maken met de Natuur en het goed zorgen voor de aarde, we weer terugkomen bij een waarheid over onszelf en over ons als mensen. 
En ondertussen kan ik met een verliefde fascinatie kijken naar Thierry.

Ik weet niet waar in de geschiedenis, maar ergens hebben we geleerd dat het slecht is om jezelf tegen te spreken. In de politiek mag dit al helemaal niet. Maar als je jezelf niet tegenspreekt, verlies je de waarheid uit het oog. Er was van de week een mallerd die riep dat hij Baudet dood wil hebben. En ook al begrijp ik best waarom die man dit zou zeggen, hij verliest door zijn extreme uitspraak uit het oog dat Baudet een mens is van vlees en bloed en echt geen duivel. En dat het niet Baudet is die de gek is, maar dat de mensen die op hem gestemd hebben even de draad kwijt zijn.

Afreageren op de politiek is hetzelfde als boos zijn op slechte, stinkende poep, terwijl jijzelf degene was die de avond ervoor een kapsalon naar binnen hebt liggen werken. (Even een flauw voorbeeld.) Het heeft geen zin, schatje. Ga verder, schatje.

Als we toe durven te geven aan onze tegenstrijdige gedachten en emoties, als we onszelf weer eens durven tegen te spreken, zullen we ontdekken dat de frictie tussen de tegenstellingen zal zorgen voor een genuanceerde, prachtige, rijke mening waar we écht iets mee kunnen.

De Duitse filosoof Hegel (toevallig ook een favoriet van Thierry) sprak ooit over de these (idee 1), anti-these (idee 2 dat tegengesteld is aan idee 1) en uiteindelijk synthese (samensmelting van idee 1 en idee 2). De synthese is wat we in deze tijd nog missen. We zijn te gefixeerd geraakt op ‘het altijd maar moeten weten’, waardoor we steeds verder van elkaar verwijderd raken en de Waarheid (synthese) niet eens een kans geven om geboren te laten worden.

Durf jezelf tegen te spreken, want uiteindelijk is er nooit maar één mening die in ons leeft. Geef het de tijd, onderzoek het, en laat uiteindelijk een wijs besluit naar voren komen.

Angst in coronatijden

Angst in coronatijden

De hele nacht lag ik te woelen in bed. Mijn Mind was ervan overtuigd dat er ieder moment een inbreker binnen kon komen die mijn spullen zou meenemen, me zou verkrachten en, als ik echt een beetje pech had, me de keel door zou snijden. Slaperig vertelde ik liefkozend...

Van nature

Van nature

Hij zit op de ene bank, ik op de andere. Starend in de leegte geeft hij antwoord op mijn vraag. "Ik kan het gewoon niet, Anne... Ik zou het wel willen, maar iedere keer als ik in de buurt van een aanraking kom, voel ik zo'n weerstand." Mijn hart krimpt ineen. Met de...

Rellen en onze schaduw

Rellen en onze schaduw

(artwork Matt Mahurin) De rellen die in de afgelopen dagen plaatsvinden, alsmede op andere plaatsen over de wereld, maken veel los. Graag bied ik een psychotherapeutisch perspectief op wat er gaande is, dat ons mogelijk naar andere Antwoorden zal leiden. Ik deel een...

Troost

Troost

Een dierbare vriendin van mij heeft me veel geleerd over de werking van ons zenuwstelsel. Ze leerde me onder andere dat veel in het leven draait om de zoektocht naar veiligheid. Iedere dag weer, vraagt het lichaam zich af: ben ik veilig? Ben ik veilig in deze ruimte?...

Geheimen

Geheimen

Geen idee waarom het zo lang heeft geduurd voordat ik eerlijk naar mijn vriend durfde te zijn. Het gebeurde in 2014, dus... ruim 6 jaar lang rolde iedere keer als hij ernaar vroeg een schoongepoetste leugen over mijn lippen. In plaats van de pijnlijke waarheid. Ik...

Spreken vanuit je hart

Spreken vanuit je hart

Najaar 2015 We zijn thuis bij onze ouders en we hebben net gegeten. Mijn broer Frank en ik ruimen de tafel af. Mijn broer Robin blijft zitten. Ik erger me aan hem. Hij zat vrij monter aan tafel, dus naar mijn idee kan hij prima meehelpen met de tafel af te ruimen....

short mantra poem (english): the deep feminine

short mantra poem (english): the deep feminine

I can take all the time I need. I am allowed to break promises. I don’t need to understand everything.  I trust my body’s wisdom. My body guides me and always tells the truth.  I am here to sensually enjoy life. Through feeling, smelling, tasting, hearing all that is...

Short read: de stroming van binnen

Short read: de stroming van binnen

Beeld: Harald Sohlberg - The Mermaid - 1896  In het Engels, zeg je, als je naar een rivier kijkt: a body of water. Ik heb dit altijd zo mooi gevonden. Ook wij hebben met ons lichaam dat voor ongeveer 60% uit water bestaat, een 'body of water'. Native Americans geloven...

Short read: Leren rusten

Short read: Leren rusten

Een heel leven lang dacht ik dat ik moest werken (aka forceren, initie?ren, verzetten, duwen) om iets gedaan te krijgen. ‘Als je er niet voor gaat, gebeurt er niks’, wordt in onze cultuur onderwezen. ‘Work hard, play hard.’ ‘Wil je iets? Ga er dan voor.’ ‘Just do it.’...