Op de middelbare school had ik een lief clubje vriendinnen. Ik hield veel van ze, ik kende ze immers al van de basisschool, maar vaak stond ik er maar een beetje bij. Hele pauzes gingen er voorbij waarin ik amper een woord gezegd had. Ik hield me met andere dingen bezig dan zij. Ik dacht na over de diepere laag van het leven en over de boeken die ik las en zij, zij niet. Op een dag raapte ik mijn moed bij elkaar en zei ik dat ik voortaan bij een ander groepje ging staan op het schoolplein. Ze haalden hun schouders op en lieten me gaan. Ik liep recht op een nieuwe vriendin af die, net als ik, een beetje anders was. Bij haar kon ik mezelf zijn en werd er ook interesse getoond in elkaar. Eerlijk zijn over hoe we ons echt voelden, was voor haar ook belangrijk.

Ruim 15 jaar later kom ik nog steeds dezelfde pijn tegen in contact als toen in het vriendenclubje waar ik uitstapte: soms sta ik maar een beetje bij. Niemand lijkt te horen wat ik zeg. Niemand lacht om mijn grapjes, niemand volgt mijn verlangen naar eerlijkheid. Uit paniek stap ik in een niet-anne die zichzelf overschreeuwt door vreemde opmerkingen te maken of mijn plek in de groep te forceren in het tonen van een geveinsde kwetsbaarheid. (Eerlijk zijn om het eerlijk zijn. Niet om jezelf in woord te bevrijden, maar als doel de ander te raken/iets van de ander te willen.) De eenzaamheid en de onzekerheid die me dan bekruipt voelt aan als een verholling van mijn innerlijk. Ik ben leeg dan, een schim. Nu ik 30 ben, geloof ik dat dit de prijs is die ik betaal voor het volgen van mijn waarheid. Ik kan me niet meer aanpassen aan een ander, alleen om de ander op zijn gemak te laten voelen. Ik wil niet mezelf klein maken, zodat de anderen hun gang kunnen gaan. Ik hou teveel van mezelf om niet mijn eigen zijn te eren. Ik kan niet meer doen alsof, ieder contact en ieder moment van dit kostbare leven, is heilig voor mij.

Daarom is mijn nieuwe voornemen (vooral een experiment) om weg te lopen, ipv erbij te moeten blijven zitten van mezelf. Soms is de energie van de groep (ook als je met z’n drietjes bent) zo sterk, en zijn de onzichtbare regels om bij de groep te horen onbreekbaar dat het geweldpleging is om wel te moeten blijven zitten. Ik zal voortaan een buiging maken naar wat andere mensen kiezen te doen, maar het mezelf niet langer aandoen om nog langer in die afwijzing te zitten. Ik zoek daarmee bewust het alleen-zijn weer op. Dan maar alleen. Dan maar wéér alleen. Met enkele vrienden en mensen die ook voor hetzelfde kiezen in hun leven als ik. Er zit armoede én rijkdom in die keuze.

Meer van deze korte teksten? Volg dan mijn instagram– of facebookaccount.

Vertaling: “Er moet altijd een offer worden gebracht op weg naar ‘het tot jezelf toebehoren’. Of het nu gaat om het breken met vrienden, familie, veiligheid of conventie, iets van echte waarde waarvan je afhankelijk bent, moet worden opgegeven. Dit is een meedogenloze eliminatiefase – het ontdoet je van alles wat niet leeft en groeit, zodat je je ware weg in de wereld kunt vinden. “

Toko-Pa Turner – uit het boek Belonging

Leven met het oncontroleerbare (video)

Leven met het oncontroleerbare (video)

Niet alles valt te controleren. Niet alles valt te veranderen als je je wil er maar toe zet. En niet alles valt op te lossen met #manifest / de wet van de aantrekkingskracht. Ik geloof in hetgeen dat we niet kunnen controleren en wat ons op momenten in het leven...

Spreken vanuit je hart (video)

Spreken vanuit je hart (video)

Spreken vanuit je hart, hoe doe je dat? In deze korte video vertel ik er meer over. Is het iets magisch, iets ongrijpbaars of... valt het door iedereen te leren?En wat is het verschil tussen spreken vanuit het hart en spreken vanuit de mind? Ten slotte neem ik je mee...

Hoe ga je om met twijfel?

Hoe ga je om met twijfel?

Aarzelend zat ze voor me. Ze twijfelde of ze een bepaalde opdracht moest aannemen waar ze flink wat geld mee zou verdienen, maar… Ze vond vanaf het begin dat de organisatie een lelijke wijze van contact onderhouden had. “Ik zit niet in een situatie dat ik de opdracht...

Zwijgen: niet kunnen spreken

Zwijgen: niet kunnen spreken

Een oudere vrouw stapt voor mij de bus in. Haar mondkapje zit onder haar neus en de buschauffeur wijst haar erop deze over haar neus te trekken, met een enigszins strenge toon in zijn stem. Ze opent haar tas om haar ov-chipkaart eruit te halen en haar mondkapje...

Bekentenis

Bekentenis

Op de camping sta ik bij de afwas en ik raak aan de praat met een wat oudere Nederlandse man. Hij vraagt wat voor werk ik doe. Een vraag die voor sommigen eenvoudig te beantwoorden is, maar ik vind het altijd een spannende vraag die ik met zorg beantwoord. Eerst...

Schaamte

Schaamte

Deze persoonlijke, openhartige blog gaat over schaamte en het over het gevoel dat je 'stilstaat' in je leven.  Ik wil graag mijn hoed als mystica afzetten en gewoon Anne zijn. De Anne die in het zuiden van Limburg is opgegroeid tussen drie lieve oudere broers en twee...

Angst in coronatijden

Angst in coronatijden

De hele nacht lag ik te woelen in bed. Mijn Mind was ervan overtuigd dat er ieder moment een inbreker binnen kon komen die mijn spullen zou meenemen, me zou verkrachten en, als ik echt een beetje pech had, me de keel door zou snijden. Slaperig vertelde ik liefkozend...

Van nature

Van nature

Hij zit op de ene bank, ik op de andere. Starend in de leegte geeft hij antwoord op mijn vraag. "Ik kan het gewoon niet, Anne... Ik zou het wel willen, maar iedere keer als ik in de buurt van een aanraking kom, voel ik zo'n weerstand." Mijn hart krimpt ineen. Met de...

Rellen en onze schaduw

Rellen en onze schaduw

(artwork Matt Mahurin) De rellen die in de afgelopen dagen plaatsvinden, alsmede op andere plaatsen over de wereld, maken veel los. Graag bied ik een psychotherapeutisch perspectief op wat er gaande is, dat ons mogelijk naar andere Antwoorden zal leiden. Ik deel een...

Troost

Troost

Een dierbare vriendin van mij heeft me veel geleerd over de werking van ons zenuwstelsel. Ze leerde me onder andere dat veel in het leven draait om de zoektocht naar veiligheid. Iedere dag weer, vraagt het lichaam zich af: ben ik veilig? Ben ik veilig in deze ruimte?...

Geheimen

Geheimen

Geen idee waarom het zo lang heeft geduurd voordat ik eerlijk naar mijn vriend durfde te zijn. Het gebeurde in 2014, dus... ruim 6 jaar lang rolde iedere keer als hij ernaar vroeg een schoongepoetste leugen over mijn lippen. In plaats van de pijnlijke waarheid. Ik...

Spreken vanuit je hart

Spreken vanuit je hart

Najaar 2015 We zijn thuis bij onze ouders en we hebben net gegeten. Mijn broer Frank en ik ruimen de tafel af. Mijn broer Robin blijft zitten. Ik erger me aan hem. Hij zat vrij monter aan tafel, dus naar mijn idee kan hij prima meehelpen met de tafel af te ruimen....

short mantra poem (english): the deep feminine

short mantra poem (english): the deep feminine

I can take all the time I need. I am allowed to break promises. I don’t need to understand everything.  I trust my body’s wisdom. My body guides me and always tells the truth.  I am here to sensually enjoy life. Through feeling, smelling, tasting, hearing all that is...