Beeld: Harald Sohlberg – The Mermaid – 1896 

In het Engels, zeg je, als je naar een rivier kijkt: a body of water. Ik heb dit altijd zo mooi gevonden. Ook wij hebben met ons lichaam dat voor ongeveer 60% uit water bestaat, een ‘body of water’. Native Americans geloven dat water vol Leven zit. Het is niet vreemd dat ze dit denken. We hebben water nodig om überhaupt leven te kennen. Zoeken we op een andere planeet naar Leven, dan is het eerste waar we naar kijken: water. En toen eten niet meer kon, was het water dat mijn stervende broer met veel smaak tot zich nam. Toen ook dat wegviel, slikte de dorst zijn leven weg. Water is een van de sterkste natuurkrachten die we hebben. We zijn altijd, in ieder moment van de dag, onderdeel van dat waar de aarde voor een groot deel uit bestaat.

Ik merk zo vaak in mijn eigen leven, en die van anderen, dat het lijkt alsof er een stroming is die zelf bepaalt waar we naar toe gaan. Op sommige momenten wordt de (water)druk innerlijk opgevoerd en rijst het tot aan onze lippen. En hoewel we een grote dam gebouwd kunnen hebben om dat Leven binnen te houden, is water niet bedoeld om stil te staan. Water is bedoeld om te bewegen. Op deze momenten breekt de Dam en zijn we genoodzaakt te volgen wat door ons heen, van binnen ~ naar buiten, wil meanderen. Wat ons contact met de wereld niet langer scheidt, maar wat ons weer een onderdeel maakt van het grotere geheel. Lang gei?soleerde geheimen, uit schaamte, innerlijke vernedering, angst, breken op een bepaald moment uit. Een verlangen om ons eigen leven te leiden, druppelt eerst langzaam, maar dan met brute kracht naar buiten. De liefde spoelt niet te stoppen bloedende wonden schoon. Tranen vegen stoere façades die we omhoog houden, weg.

We hoeven niet teveel na te denken over wat we met ons leven of een probleem moeten, het Water in ons zal altijd een kier, gat, opening naar buiten vinden.

 

Meer van deze korte teksten? Volg dan mijn instagram– of facebookaccount.

Spreken vanuit je hart

Spreken vanuit je hart

Najaar 2015 We zijn thuis bij onze ouders en we hebben net gegeten. Mijn broer Frank en ik ruimen de tafel af. Mijn broer Robin blijft zitten. Ik erger me aan hem. Hij zat vrij monter aan tafel, dus naar mijn idee kan hij prima meehelpen met de tafel af te ruimen....

short mantra poem (english): the deep feminine

short mantra poem (english): the deep feminine

I can take all the time I need. I am allowed to break promises. I don’t need to understand everything.  I trust my body’s wisdom. My body guides me and always tells the truth.  I am here to sensually enjoy life. Through feeling, smelling, tasting, hearing all that is...

Short read: Leren rusten

Short read: Leren rusten

Een heel leven lang dacht ik dat ik moest werken (aka forceren, initie?ren, verzetten, duwen) om iets gedaan te krijgen. ‘Als je er niet voor gaat, gebeurt er niks’, wordt in onze cultuur onderwezen. ‘Work hard, play hard.’ ‘Wil je iets? Ga er dan voor.’ ‘Just do it.’...

Wanneer de liefde breekt

Wanneer de liefde breekt

We zitten op de bank. De bank die onze Poes aan de randen al kapot heeft gekrabd en waarvan ik de rafels om de zoveel tijd wegknip. Mijn partner en ik zijn stil, want er is niets meer te zeggen. De afgelopen dagen is er een grote, onderliggende pijn naar boven gerezen...

Wat is humaan?

Wat is humaan?

Het volgende deel ik niet omdat ik het er niet mee eens ben met wat er nu gebeurd en de maatregelen die getroffen worden. Ik voel niet het verlangen om in discussie te gaan over 'wel 1,5m afstand of niet', ik wil alleen een onderbuikgevoel laten spreken in dit...

Wat is de dood?

Wat is de dood?

Het is in de namiddag en ik loop langs de sloot in de boerenvelden waar maar weinig mensen komen. Dit is mijn kerk. Hier hoef ik even helemaal niet met andere mensen bezig te zijn, hier hoef ik zelfs niet met mezelf bezig te zijn. Hier Luister ik naar wat allemaal om...

Er klopt iets niet…

Er klopt iets niet…

De dagen gingen snel aan elkaar voorbij. Ik stond ‘s ochtends op en voordat ik het wist klikte ik het nachtlampje weer uit. En niet omdat het leven me tot diep in mijn botten beroerde van plezier en vervulling, maar omdat het lijstje van dingen die ik nog moest doen...