Op de camping sta ik bij de afwas en ik raak aan de praat met een wat oudere Nederlandse man. Hij vraagt wat voor werk ik doe. Een vraag die voor sommigen eenvoudig te beantwoorden is, maar ik vind het altijd een spannende vraag die ik met zorg beantwoord.

Eerst vertel ik dat ik coach ben. Als mensen daarna meer willen weten, stellen ze dikwijls meer vragen en soms is alleen het beroep ‘coach’ al voldoende. Maar deze man wil meer weten. “Voor ondernemers? Of voor leerkrachten?” Ik moet lachen, want dat laatste klinkt als een zeer specifieke optie. “Nee, voor voornamelijk vrouwen. En soms een man. Vrouwen die het helemaal niet meer weten in de liefde en iets heel erg moeilijks tegenkomen…” Mijn hart gloeit op als ik dit zeg, want ik zie een paar gezichten van het afgelopen jaar voor me. En kan alleen maar voelen: ik hou van jou, van jullie allemaal. (Ja, ik weet het. Mag een spiritueel begeleider zoiets zeggen? Of zoiets voelen? Ik weet het niet. Maar ik vind jullie gewoon prachtig. Stuk voor stuk. Van top tot teen. Van binnen naar buiten. Al het ‘lelijke’, al het ‘mooie’.) 

Ik reageer op de vraag van de man, maar blijf vaag. Dat merkt hij, want hij neemt geen genoegen met mijn antwoord. Hij wil meer weten: “Maar wat komen ze dan tegen..?”

Ik kijk onderzoekend naar hem om te zien of hij open zal staan voor mijn antwoord. Of hij het vermogen heeft mijn antwoord te kunnen dragen. Een vriendelijk gezicht kijkt me afwachtend aan. “Nou,…” zeg ik aarzelend, “ik begeleid mensen die verliefd zijn geworden op een ander en twijfelen over hun huidige relatie of huwelijk…”

Een gesprek ontstaat waarin ik lijk te merken dat de man het afkeurt. Fronzend en hard boenend in zijn pannetje zegt hij: “Ik begrijp wat je zegt, maar er komt een moment dat je voor de keuze staat: ga ik het doen of niet? En dat je dan toch denkt, er staat voor voor mij teveel op het spel. Het is gewoon fout.”

Ik heb niet door wat hij werkelijk zegt. Dus ik begin een uitgebreid, veel te vaag, theoretisch verhaal, met teveel jargon op te hangen over de diepere betekenis van verlangen.

Weer reageert de man dat hij het begrijpt en ‘dat hij zich goed kan voorstellen dat eens in je leven voor de keuze staat: ga ik het doen of niet? En bepaalt het niet te doen, want…’  Goed, je las net ook al wat hij zei. Deze man blijft zijn punt maar herhalen, herhalen, herhalen, tot ik doorheb wat hij écht aan het zeggen is. Veel te laat, heb ik door wat hier gebeurt. Hij heeft het niet over een ander, hij heeft het over zichzelf.

Ik ben klaar met de afwas. Ik draai me om naar hem en kijk hem met alle begrip en alle liefde in mijn ogen aan, met een zekere aanmoediging waarmee ik probeer te zeggen: vertel maar…

Hij begint te praten: “Ja, dat je een collega tegenkomt die je toch wel leuker vindt en…” hij herhaalt weer wat hij eerder zei. “Je komt op een bepaald punt dat je verder wilt en kan gaan, maar dat je door hebt dat het het niet waard is. Het is fout.”

Deze man wil zijn verhaal kwijt, maar de stem van de afkeuring in hem voert de boventoon.

En dan besluit ik er een stokje voor te steken en mijn kijk te delen. Ik ben er klaar mee. 

“Ik ben niet religieus gelovig, maar op deze momenten zeg ik het toch wel: er is maar één iemand die hierover mag oordelen en dat is God.”
Ik wijs met een vinger naar boven en om me heen, want voor mij is God niet iets dat ver weg is. De man volgt met zijn ogen mijn vinger. Ik zie dat hij aandachtig luistert. Ik vervolg mijn verhaal. “Als ik zie wat dit voor stellen doet, wat dit voor vrouwen doet, deze ervaring… Wat deze crisis voor moois geeft uiteindelijk. Hoeveel inzicht ze krijgt in zichzelf en het stel in elkaar… Het is iets wat ik niet eens in woorden kan omschrijven… Als ik dat zie, dan vraag ik me af: wat is ‘slecht’?

Ik kan het niet meer als slecht zien. Ik weet dat het over de hele wereld als iets slechts wordt gezien en dat er zelfs straffen voor zijn, maar…

Het leven gebeurt.

Zoals Esther Perel zegt: ‘Het gebeurt in goede huwelijken, het gebeurt in slechte huwelijken. Het gebeurt overal.’ En zelfs..,” ik pauzeer even voordat ik mijn zin eindig. “Zelfs,.. op de werkvloer.” Bij die laatste woorden geef ik hem een knipoog en loop ik met mijn afwas weg.

Eenzaamheid

Eenzaamheid

Met mijn wandelschoenen loop ik over het modderige paadje langs de sloot in de schemeravond. Snel zal het helemaal donker zijn, en zal ik als ik iets wegglijd met mijn voet twijfelen of het gewoon modder, een nietsvermoedende, kruipende naaktslak of… hondenpoep is....

Leven met het oncontroleerbare (video)

Leven met het oncontroleerbare (video)

Niet alles valt te controleren. Niet alles valt te veranderen als je je wil er maar toe zet. En niet alles valt op te lossen met #manifest / de wet van de aantrekkingskracht. Ik geloof in hetgeen dat we niet kunnen controleren en wat ons op momenten in het leven...

Spreken vanuit je hart (video)

Spreken vanuit je hart (video)

Spreken vanuit je hart, hoe doe je dat? In deze korte video vertel ik er meer over. Is het iets magisch, iets ongrijpbaars of... valt het door iedereen te leren?En wat is het verschil tussen spreken vanuit het hart en spreken vanuit de mind? Ten slotte neem ik je mee...

Hoe ga je om met twijfel?

Hoe ga je om met twijfel?

Aarzelend zat ze voor me. Ze twijfelde of ze een bepaalde opdracht moest aannemen waar ze flink wat geld mee zou verdienen, maar… Ze vond vanaf het begin dat de organisatie een lelijke wijze van contact onderhouden had. “Ik zit niet in een situatie dat ik de opdracht...

Zwijgen: niet kunnen spreken

Zwijgen: niet kunnen spreken

Een oudere vrouw stapt voor mij de bus in. Haar mondkapje zit onder haar neus en de buschauffeur wijst haar erop deze over haar neus te trekken, met een enigszins strenge toon in zijn stem. Ze opent haar tas om haar ov-chipkaart eruit te halen en haar mondkapje...

Schaamte

Schaamte

Deze persoonlijke, openhartige blog gaat over schaamte en het over het gevoel dat je 'stilstaat' in je leven.  Ik wil graag mijn hoed als mystica afzetten en gewoon Anne zijn. De Anne die in het zuiden van Limburg is opgegroeid tussen drie lieve oudere broers en twee...

Angst in coronatijden

Angst in coronatijden

De hele nacht lag ik te woelen in bed. Mijn Mind was ervan overtuigd dat er ieder moment een inbreker binnen kon komen die mijn spullen zou meenemen, me zou verkrachten en, als ik echt een beetje pech had, me de keel door zou snijden. Slaperig vertelde ik liefkozend...

Rellen en onze schaduw

Rellen en onze schaduw

(artwork Matt Mahurin) De rellen die in de afgelopen dagen plaatsvinden, alsmede op andere plaatsen over de wereld, maken veel los. Graag bied ik een psychotherapeutisch perspectief op wat er gaande is, dat ons mogelijk naar andere Antwoorden zal leiden. Ik deel een...

Troost

Troost

Een dierbare vriendin van mij heeft me veel geleerd over de werking van ons zenuwstelsel. Ze leerde me onder andere dat veel in het leven draait om de zoektocht naar veiligheid. Iedere dag weer, vraagt het lichaam zich af: ben ik veilig? Ben ik veilig in deze ruimte?...

Geheimen

Geheimen

Geen idee waarom het zo lang heeft geduurd voordat ik eerlijk naar mijn vriend durfde te zijn. Het gebeurde in 2014, dus... ruim 6 jaar lang rolde iedere keer als hij ernaar vroeg een schoongepoetste leugen over mijn lippen. In plaats van de pijnlijke waarheid. Ik...

Spreken vanuit je hart

Spreken vanuit je hart

Najaar 2015 We zijn thuis bij onze ouders en we hebben net gegeten. Mijn broer Frank en ik ruimen de tafel af. Mijn broer Robin blijft zitten. Ik erger me aan hem. Hij zat vrij monter aan tafel, dus naar mijn idee kan hij prima meehelpen met de tafel af te ruimen....

short mantra poem (english): the deep feminine

short mantra poem (english): the deep feminine

I can take all the time I need. I am allowed to break promises. I don’t need to understand everything.  I trust my body’s wisdom. My body guides me and always tells the truth.  I am here to sensually enjoy life. Through feeling, smelling, tasting, hearing all that is...