(artwork Matt Mahurin) De rellen die in de afgelopen dagen plaatsvinden, alsmede op andere plaatsen over de wereld, maken veel los. Graag bied ik een psychotherapeutisch perspectief op wat er gaande is, dat ons mogelijk naar andere Antwoorden zal leiden.

Ik deel een korte vertaling uit het boek van Francis Weller: The Wild Edge of Sorrow, waarin Weller poogt ons bewustzijn over de dood en het ervaren van rauw verdriet te verruimen. In het voorwoord beschrijft hij hoe alles wat we (in een gemeenschap) onderdrukken, verbannen wordt tot de schaduwen van ons bestaan. Het zijn niet simpelweg een boel ‘gestoorde, criminele gekkies’ die dit doen, maar we mogen beseffen dat iedere gek een aarde heeft waar vanuit het ongezonde gegroeid is. We zijn allemaal verantwoordelijk voor deze aarde.

Graag nodig ik je uit om de onderstaande tekst op je in te laten werken en te zien welke andere gedachten en gevoelens de komende dagen daardoor naar je toe zullen komen. Ik vraag je niet het helemaal te begrijpen, maar het alleen tot je te nemen. 

Uit de preface xvii & xviii van het boek The wild edge of sorrow, Francis weller. Door mij vertaald (dus af en toe een beetje ‘kluk-kluk-Nederlands’. ūüėČ

“We leven in een rouw-fobie en dood-ontkennende samenleving. De dood en rouw zijn verbannen tot een leven in de schaduw. (Carl jung) De schaduw is de opslagplaats van alle onderdrukte en ontkende aspecten in onszelf. We sturen de delen van onszelf die we als onacceptabel zien (voor onszelf en voor anderen) naar de schaduw. In de hoop dat we er zo van af komen. Als we dit doen, voelen we ons misschien gespaard van het ongemak van de confrontatie van datgene wat we als onwelkom hebben verklaard. Culturen sturen ook aspecten van hun psychische leven naar de schaduw. Onze weigering om rouw en de dood te erkennen, heeft ons gebracht naar een cultuur vol dood. Een van Jung’s huiveringwekkende observaties is dat wat we in de schaduw stoppen, daar niet passief wacht om weer teruggewonnen en verlost te worden; het gaat achteruit en het wordt meer primitief.

Met als gevolg, dat de dood dagelijks door onze straten rammelt, in school shootings, zelfdoden, moorden, overdosissen, bende geweld of door de goedgekeurde opofferingen zoals oorlogsdoden. En dit is niet echt nodig om te zeggen, maar velen van ons lopen mank door het leven, terwijl we de littekens dragen van de manier waarop onze maatschappij omgaat met de dood. Helaas reiken de vingers van de dood ver buiten onze straten en onze steden. Heuvels worden gestript van bomen, daarmee talloze wezens dakloos achterlatend die ooit een paradijs hadden in struikgewassen en de beschutting van de bomen. Bergen worden vernietigd voor kool of koper. Oceanen worden leeggevist. Wezens die ondergronds leven en in een directe verbinding staan met de levende aarde door hun tanden, hun klauwen en hun buiken, worden ‘weggebulldozed’ voor winkels, huizen etcetera. De dood doordringt onze cultuur, het wordt een heden dat we niet kunnen bevatten of uiteindelijk kunnen eren. We exporteren onze machinerie van de dood naar andere landen door vloten van wapens, chemicali√ęn die het water vergiftigen in onze steun voor tirannieke overheden. ¬†Velen vinden zichzelf gevangen in de roofzuchtige eetlust van zakelijke profiteurs terwijl deze inheemse landen plunderen voor olie en kostbare goederen, allemaal met onze stilzwijgende instemming en onze massale ontkenning.

De dood en rouw uit de schaduw halen is onze spirituele verantwoordelijkheid, ons heilige plicht.”


De vraag die ik mezelf deze dagen stel is: wat nu als de rellen een symptoom zijn van onze schaduw? Wat wordt er onderdrukt? Hoe zijn wij ook medeplichtig?

 

Ge√Įnteresseerd in het boek? Je kunt het hier bestellen.

De grootsheid in jou

De grootsheid in jou

Hoezeer we ook met onszelf in de knoop kunnen zitten Hoe lelijk we naar onszelf kunnen praten  Hoezeer we de hoop op een goede toekomst ook opgegeven kunnen hebben en totaal geen perspectief meer zien Hoe donker het innerlijk nu kan zijn op momenten Hoe fel het...

Eenzaamheid vermomt zich in vele jasjes

Eenzaamheid vermomt zich in vele jasjes

artwork van Brian Kershisnik Met hangende schouders staar ik naar het door mij eerder volgekladde papiertje met alle dingen die ik van mezelf nog moet doen. Ik heb nog twee weken, denk ik bij mezelf, voordat de coachingspraktijk weer opengaat. Voor die tijd moet het...

Als mensen niet doen wat je wilt dat ze doen

Als mensen niet doen wat je wilt dat ze doen

Met een zwaar gemoed slenter ik door de stad. Ik had het voornemen om in de bibliotheek door tijdschriften te bladeren waarin ik zou kunnen staan met het werk dat ik doe. Ik weet niet of je ooit die advertentie gezien hebt voor de cursus: ‚ÄėHow to be a magazine...

Gaan voor wat ik wil

Gaan voor wat ik wil

Iedere dag kijk ik ongeduldig uit mijn raam of mijn tulpen al groeien. En nee, dat is geen codetaal voor iets schunnigs. Ik plantte daadwerkelijk een paar bollen vorige herfst, langs het pad waar mijn coachees naar de voordeur wandelen. Ik stelde een koninklijk entree...

Jezelf dragen

Jezelf dragen

Waarom het zo eng is weet ik niet. Maar ik doe er soms uren, en laten we eerlijk zijn: ik doe er soms dagen over voordat ik ga zitten, mijn lichtblauwe moleskine dagboek met vlekken erbij pak en ga schrijven.   Ik begin altijd hetzelfde: ik schrijf de datum op, zet...

Het riskeren van vreugde

Het riskeren van vreugde

We hebben allemaal een wond van binnen die eens in de zoveel tijd flink begint te etteren. (Excuses voor het beeld.) Twijfel je of jij dit hebt? Dan wil ik aan je vragen: wanneer was de laatste keer dat jij iets te fel reageerde op een geliefde of een collega? (Ik...

Zij die het krachtigst zijn

Zij die het krachtigst zijn

Zij die het krachtigst zijn hebben het minst energie.Zij die het krachtigst zijn verontschuldigen zich het meest.Zij die het krachtigst zijn houden (te) vaak hun mond gesloten, zo vaak dat ze voor anderen zelfs dom of simpel kunnen overkomen.Zij die...

Eenzaamheid

Eenzaamheid

Met mijn wandelschoenen loop ik over het modderige paadje langs de sloot in de schemeravond. Snel zal het helemaal donker zijn, en zal ik als ik iets wegglijd met mijn voet twijfelen of het gewoon modder, een nietsvermoedende, kruipende naaktslak of… hondenpoep is....

Leven met het oncontroleerbare (video)

Leven met het oncontroleerbare (video)

Niet alles valt te controleren. Niet alles valt te veranderen als je je wil er maar toe zet. En niet alles valt op te lossen met #manifest / de wet van de aantrekkingskracht. Ik geloof in hetgeen dat we niet kunnen controleren en wat ons op momenten in het leven...

Spreken vanuit je hart (video)

Spreken vanuit je hart (video)

Spreken vanuit je hart, hoe doe je dat? In deze korte video vertel ik er meer over. Is het iets magisch, iets ongrijpbaars of... valt het door iedereen te leren?En wat is het verschil tussen spreken vanuit het hart en spreken vanuit de mind? Ten slotte neem ik je mee...

Hoe ga je om met twijfel?

Hoe ga je om met twijfel?

Aarzelend zat ze voor me. Ze twijfelde of ze een bepaalde opdracht moest aannemen waar ze flink wat geld mee zou verdienen, maar… Ze vond vanaf het begin dat de organisatie een lelijke wijze van contact onderhouden had. “Ik zit niet in een situatie dat ik de opdracht...

Zwijgen: niet kunnen spreken

Zwijgen: niet kunnen spreken

Een oudere vrouw stapt voor mij de bus in. Haar mondkapje zit onder haar neus en de buschauffeur wijst haar erop deze over haar neus te trekken, met een enigszins strenge toon in zijn stem. Ze opent haar tas om haar ov-chipkaart eruit te halen en haar mondkapje...

Bekentenis

Bekentenis

Op de camping sta ik bij de afwas en ik raak aan de praat met een wat oudere Nederlandse man. Hij vraagt wat voor werk ik doe. Een vraag die voor sommigen eenvoudig te beantwoorden is, maar ik vind het altijd een spannende vraag die ik met zorg beantwoord. Eerst...

Schaamte

Schaamte

Deze persoonlijke, openhartige blog gaat over schaamte en het over het gevoel dat je 'stilstaat' in je leven.  Ik wil graag mijn hoed als mystica afzetten en gewoon Anne zijn. De Anne die in het zuiden van Limburg is opgegroeid tussen drie lieve oudere broers en twee...