Lieve jij,

Van mij hoef je niet alle pijn en shit weg te gooien van 2019, zodat je met een schone lei kunt beginnen.

Je hoeft van mij niet eens terug te blikken vandaag.

God no, van mij mag je vandaag zoals iedere andere dag behandelen. Als jij dat wilt.

 

Speciaal voor jou nam ik vandaag deze oud&nieuw audio opname op, waarin ik ruimte wil maken voor álles wat je nu misschien voelt. Je beluistert het hier:
De tekst kan je hieronder verder lezen. Ik adviseer je wel de opname te luisteren, omdat een stem zoveel meer nog in je teweeg brengt. 
 

Misschien heb jij geen stoer feestje vanavond en is dat ook alles behalve waar je zin in hebt. Jij wilt in je pyjama op de bank zitten. En vooruit, zo’n oliebol is best wel lekker.

 

Misschien ben je, net als ik, blij als vandaag en vanavond voorbij is.
Misschien baal je er ook van, net als ik, dat je ieder jaar weer de ‘oud&nieuw-blues’ hebt. Dat de donkerte je juist meer overvalt dan normaal en je helemaal niet kunt geloven dat 2020 beter wordt. Je wéét wel dat het beter wordt, want ieder jaar verandert er toch iets, maar je kunt even niet overzien hoe.
Je wilt misschien niets ‘weggooien’ of ‘verbranden’ omdat je weet dat er nog genoeg in je leeft waarnaar gekeken mag worden. Omdat in diezelfde pijn van 2019, zoveel liefde zit. Je wilt niets weggooien waar liefde, lessen, wijsheid, waar JIJ in zit.
 
Misschien ben je in 2019, 2018, 2017 verliefd geworden op een ander en worstel je met je verlangens.
Misschien heb je iemand het afgelopen jaar moeten loslaten en doet dat zóveel pijn…
Misschien krijg je je onderneming en/of je geldzaken maar niet op orde en doet dat je vreselijk veel verdriet.
Misschien mis je het contact met wie je werkelijk bent: de enthousiaste, blije, vrolijke jij. Je mist haar.
Misschien wil je zo graag dat je creatieve project eindelijk door jou gedragen kan worden. Dat je ervoor durft te kiezen, dat je voor jou durft te kiezen, maar het maar niet durft. Of misschien, weet je niet eens wat de juiste volgende stap is om te nemen, omdat het zoveel was. 2019 was zoveel. Er gebeurde zoveel…
God, wat gebeurde er veel…
 
Ik stel voor om even in de stilte voorafgaand aan 2020 te gaan zitten. De stilte kan komen door stil te staan. Door te stoppen met klusjes te doen, of te denken aan een plan voor later. De tijd mag even stil gaan staan. Met je hand op je hart, en de andere hand op je buik, en voelen wat daar leeft. Voelen, hoe goed je het hebt gedaan dit jaar. Ondanks de stormen, het verdriet, de wanhoop, de verkeerde keuzes.
 
Je hebt jezelf tot hier gebracht.
Het was misschien niet zoals je had verwacht. Ik weet van een paar mensen ook dat het een ongelooflijk heftig jaar was.
Het enige dat ik wil, is je omhelzen. En tegen je zeggen: ik zie je, ik hoor je, je hoeft vandaag niet euforisch te zijn. Je hoeft er niet klaar voor te zijn. Je mag bang zijn voor het nieuwe jaar. Je mag, ook vandaag, een hoopje mens zijn. En het even allemaal niet weten of begrijpen.
En als je dit hebt gevoelt, voel je misschien een kleine ruimte in jezelf ontstaan. Langzaam, openend, steeds wijder wordend. Waarin een liefde voor jezelf en jouw, o-zo-kostbare leven zachtjes tot je spreekt. Of misschien is het een overleden dierbare die iets lijkt te zeggen. Probeer te Luisteren. Misschien is het geen woord, maar slechts een gevoel dat in warmte door je borst en buik beweegt. Een alles-komt-goed-schatje en een wat-hou-ik-toch-veel-van-je…
Als laatst wil ik tegen je zeggen: als het dan geen vrolijke, ja! ik heb er zin in-euforie in zit, mag het dan een nieuwsgierigheid zijn? Een: ik ben benieuwd wat er gaat komen? En ik durf te vertrouwen op dat het leven goed is? Dat er iets heel moois aan zit te komen..?
Liefs, Anne
Troost

Troost

Een dierbare vriendin van mij heeft me veel geleerd over de werking van ons zenuwstelsel. Ze leerde me onder andere dat veel in het leven draait om de zoektocht naar veiligheid. Iedere dag weer, vraagt het lichaam zich af: ben ik veilig? Ben ik veilig in deze ruimte?...

Geheimen

Geheimen

Geen idee waarom het zo lang heeft geduurd voordat ik eerlijk naar mijn vriend durfde te zijn. Het gebeurde in 2014, dus... ruim 6 jaar lang rolde iedere keer als hij ernaar vroeg een schoongepoetste leugen over mijn lippen. In plaats van de pijnlijke waarheid. Ik...

Spreken vanuit je hart

Spreken vanuit je hart

Najaar 2015 We zijn thuis bij onze ouders en we hebben net gegeten. Mijn broer Frank en ik ruimen de tafel af. Mijn broer Robin blijft zitten. Ik erger me aan hem. Hij zat vrij monter aan tafel, dus naar mijn idee kan hij prima meehelpen met de tafel af te ruimen....

short mantra poem (english): the deep feminine

short mantra poem (english): the deep feminine

I can take all the time I need. I am allowed to break promises. I don’t need to understand everything.  I trust my body’s wisdom. My body guides me and always tells the truth.  I am here to sensually enjoy life. Through feeling, smelling, tasting, hearing all that is...

Short read: de stroming van binnen

Short read: de stroming van binnen

Beeld: Harald Sohlberg - The Mermaid - 1896  In het Engels, zeg je, als je naar een rivier kijkt: a body of water. Ik heb dit altijd zo mooi gevonden. Ook wij hebben met ons lichaam dat voor ongeveer 60% uit water bestaat, een 'body of water'. Native Americans geloven...

Short read: Leren rusten

Short read: Leren rusten

Een heel leven lang dacht ik dat ik moest werken (aka forceren, initie?ren, verzetten, duwen) om iets gedaan te krijgen. ‘Als je er niet voor gaat, gebeurt er niks’, wordt in onze cultuur onderwezen. ‘Work hard, play hard.’ ‘Wil je iets? Ga er dan voor.’ ‘Just do it.’...

Wanneer de liefde breekt

Wanneer de liefde breekt

We zitten op de bank. De bank die onze Poes aan de randen al kapot heeft gekrabd en waarvan ik de rafels om de zoveel tijd wegknip. Mijn partner en ik zijn stil, want er is niets meer te zeggen. De afgelopen dagen is er een grote, onderliggende pijn naar boven gerezen...

Wat is humaan?

Wat is humaan?

Het volgende deel ik niet omdat ik het er niet mee eens ben met wat er nu gebeurd en de maatregelen die getroffen worden. Ik voel niet het verlangen om in discussie te gaan over 'wel 1,5m afstand of niet', ik wil alleen een onderbuikgevoel laten spreken in dit...

Wat is de dood?

Wat is de dood?

Het is in de namiddag en ik loop langs de sloot in de boerenvelden waar maar weinig mensen komen. Dit is mijn kerk. Hier hoef ik even helemaal niet met andere mensen bezig te zijn, hier hoef ik zelfs niet met mezelf bezig te zijn. Hier Luister ik naar wat allemaal om...

Er klopt iets niet…

Er klopt iets niet…

De dagen gingen snel aan elkaar voorbij. Ik stond ‘s ochtends op en voordat ik het wist klikte ik het nachtlampje weer uit. En niet omdat het leven me tot diep in mijn botten beroerde van plezier en vervulling, maar omdat het lijstje van dingen die ik nog moest doen...

Dankzij mijn broers dood

Dankzij mijn broers dood

Ik dacht altijd dat ik een vrij zacht, liefdevol mensje was, maar tijdens het sterven van een van mijn broers; Robin, kwam ik erachter hoezeer ik zachtheid en werkelijk kwetsbaar contact vreesde. En hoe zich dit in mijn familie het meest laat zien. Tijdens zijn ziekte...

Niets voelt meer waar dan dit

Niets voelt meer waar dan dit

Eigenlijk ging ik alleen maar even een Praktiseer je eigen wijsheid spel afgeven aan de andere kant van het dorp. Het was al het einde van de dag, de schemer vulde alles wat eerst licht was en de auto's raasden aan me voorbij met mensen die verlangden spoedig thuis te...